Anëtari i Këshillit Kombëtar të Partisë Demokratike, Lisandër Hoxha, argumenton se njohja e zgjedhjeve të 11 majit do të përkthehej në pranim të një sistemi antidemokratik dhe deformues. Sipas tij, procesi zgjedhor u rëndua nga ndërhyrje të hapura dhe të qëllimshme.
Fillimisht, ai thekson se administrata publike u përdor në mënyrë të paligjshme për të influencuar rezultatin zgjedhor në çdo zonë. Kjo ndodhi jo vetëm gjatë kohës së votimit, por edhe përpara—përmes shantazheve, zyrave informale që funksiononin si pika presioni, si dhe shpërblimeve dhe faljeve të gjobave që shkelën Kodin Zgjedhor dhe parimet e integritetit zgjedhor.
Lisandër Hoxha denoncon gjithashtu përfshirjen e grupeve kriminale që vepruan si skena ekzekutive për manipulimin e rezultatit në çdo qark. Sipas tij, kjo sfundon përbindshëm çdo pretendim për zgjedhje të lira dhe të ndershme.
Duke mos e njohur procesin, opozita ruan koherencën me qëndrimet e saj të deritanishme për kërkimin e një qeverie tranzicionale ose teknike. Ai shton: hyrja në Parlament do të ishte njohje e kësaj mazhorance me 83 mandate — dhe, sipas tij, legjitimimi i një qeverisjeje që ka për bazë manipulimin dhe përçarjen.
Hoxha kujton zhgënjimin e viteve të kaluara, kur opozita dogji mandatet parlamentare në shenjë proteste—por, me kalimin e kohës, qëndrimi u dobësua për shkak të ndërhyrjeve të brendshme që sulmonin qëllimin politik. Sot, prania në Parlament përbën aleancë me sistemin që ai vetë e mohon.
Pra, dilema është e thjeshtë: nëse opozita hyn, humbet kredibilitetin politik; nëse qëndron jashtë, rrezikon që njerëzit t’a perceptojnë si dorëzuese. Megjithatë, sipas Hoxhës, ky rrezik është i pranueshëm për të mos mbështetur një farsë elektorale dhe për mos t’i votuar këta zgjedhje si legjitime.
