United Kingdom dhe dhjetëra vende europiane kanë firmosur një deklaratë të përbashkët që synon përshpejtimin e largimit të emigrantëve të paligjshëm dhe forcimin e kompetencave të shteteve për deportimet.
Marrëveshja u prezantua gjatë një samiti në Moldova dhe i bën thirrje European Court of Human Rights që të tregojë më shumë fleksibilitet në çështjet që lidhen me migracionin dhe sigurinë kombëtare.
Sipas deklaratës, shtetet duhet të kenë më shumë liri për të vendosur mbi deportimet, duke marrë në konsideratë interesin publik dhe presionet migratore që po përballen vendet europiane.
Sekretarja e Brendshme britanike Yvette Cooper e cilësoi marrëveshjen si një “qasje të bazuar në logjikën e shëndoshë”, duke deklaruar se sistemet aktuale nuk duhet të manipulohen padrejtësisht.
Dokumenti nuk ndryshon European Convention on Human Rights, por shihet si një sinjal i fortë politik ndaj gjyqtarëve të Strasburgut për mënyrën se si duhet të interpretohen çështjet e migracionit në të ardhmen.
Në deklaratë theksohet se shtetet kanë “të drejtën sovrane” për të përcaktuar politikat e emigracionit dhe për të larguar shtetas të huaj në interes të sigurisë dhe rendit publik.
Një pjesë e rëndësishme e dokumentit fokusohet te lufta kundër kontrabandës së njerëzve dhe përdorimit të migracionit si mjet presioni nga aktorë armiqësorë.
Deklarata mbështet gjithashtu krijimin e “qendrave të kthimit” jashtë Europës për migrantët e refuzuar. Në këtë kuadër përmendet edhe marrëveshja mes Italy dhe Albania për strehimin e disa migrantëve të kapur gjatë rrugës drejt territorit italian.
Dokumenti trajton edhe çështjen e deportimeve drejt vendeve me standarde më të dobëta sociale apo shëndetësore, duke argumentuar se gjykatat nuk duhet të ndalojnë automatikisht kthimet vetëm për shkak të diferencave me standardet europiane.
Megjithatë, deklarata rithekson se ndalimi i torturës dhe trajtimit çnjerëzor mbetet absolut sipas Nenit 3 të Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut.
Kritikët e marrëveshjes paralajmërojnë se formulimi i saj mund të dobësojë mbrojtjen e të drejtave të njeriut dhe shprehen skeptikë nëse European Court of Human Rights do ta marrë parasysh këtë deklaratë në vendimmarrjet e ardhshme.
