Një stuhi jashtëzakonisht e fortë gjeomagnetike ka përfshirë Tokën, duke krijuar një nga shfaqjet më spektakolare të dritave veriore (aurora borealis) të dekadave të fundit. Fenomeni u pa në zona ku aurorat shfaqen shumë rrallë, përfshirë pjesë të mëdha të Europës dhe të Shteteve të Bashkuara.
Gjatë mbrëmjes dhe natës, aurorat u raportuan në Kanada, në pjesën veriore dhe qendrore të SHBA-së, si edhe në disa vende europiane si Gjermania, Zvicra, Ukraina dhe rajone të tjera të Europës Perëndimore dhe Lindore. Qielli u ndriçua nga nuanca të gjelbra, të kuqe dhe vjollcë, duke ofruar një pamje të rrallë për vëzhguesit.
Sipas ekspertëve të motit hapësinor, kjo stuhi është ndër më të fuqishmet e regjistruara në më shumë se 20 vjet dhe u shkaktua nga një shpërthim masiv i grimcave të ngarkuara që u lëshuan nga Dielli. Reja e plazmës arriti Tokën në vetëm rreth 25 orë, shumë më shpejt se zakonisht, çka rriti ndjeshëm intensitetin e fenomenit.
Stuhia arriti nivelin G4, i dyti më i lartë në shkallën e intensitetit gjeomagnetik, dhe u shoqërua gjithashtu me një stuhi rrezatimi diellor të nivelit S4. Këto vlera e vendosin ngjarjen në të njëjtën kategori me disa nga stuhitë më të forta të njohura historikisht.
Autoritetet dhe ekspertët paralajmëruan për ndikime të mundshme teknike, si probleme në komunikimet satelitore, sinjalet GPS, valët radio dhe rrjetet energjetike, si dhe rrezik të shtuar për fluturimet në rrugë polare. Megjithatë, u theksua se nuk priten pasoja të gjera në jetën e përditshme të qytetarëve.
Ndërkohë, për shumë njerëz kjo stuhi u shndërrua në një spektakël natyror të paharrueshëm. Aurorat vazhduan të shihen gjatë natës së 19–20 janarit në Europë dhe Amerikën e Veriut, ndërsa aktiviteti gjeomagnetik iu afrua përkohësisht nivelit maksimal, duke e kthyer qiellin në një “kanavacë drite” mbi kontinente të tëra.
