Një film i ri artistik i kushtuar Nënë Terezës sjell një portret ndryshe të ikonës botërore të bamirësisë, larg mitizimit klasik dhe më pranë dyshimeve, përplasjes me institucionin e kishës dhe kontradiktave morale që e shoqëruan gjatë jetës së saj.
Filmi “Tereza – Një jetë mes dritës dhe hijes” zhvillohet kryesisht në Indi në vitet ’40, ku Tereza e re përballet për herë të parë me varfërinë ekstreme, sëmundjet dhe kaosin social të Kalkutës pas pavarësisë së vendit. Ajo shfaqet jo si figurë e shenjtë e pagabueshme, por si një grua që kërkon misionin e saj mes dilemave shpirtërore dhe kufizimeve të rrepta të kishës.
Roli i Nënë Terezës interpretohet nga aktorja Noomi Rapace, e cila sjell në ekran një figurë të fortë, autoritare, por edhe të brishtë. Filmi ndalet te vendimi i saj radikal për të braktisur manastirin Loreto dhe për të themeluar një urdhër të ri, duke jetuar mes më të varfërve ndër të varfër.
Përplasje me kishën dhe dyshime të brendshme
Produksioni trajton raportin konfliktual të Terezës me hierarkinë katolike, e cila fillimisht e kundërshtoi misionin e saj. Në disa skena, ajo vihet përballë pyetjeve të rënda morale: a buron veprimi i saj nga bamirësia e pastër apo nga një nevojë personale për sakrificë? A duhet vuajtja të pranohet apo të luftohet?
Filmi nuk shmang temat e debatueshme, si qëndrimi i saj i ashpër kundër abortit dhe kritikat e mëvonshme nga organizata humanitare, të cilat e akuzuan për standarde të dobëta mjekësore dhe për idealizimin e vuajtjes.
A ishte Nënë Tereza feministe?
Një nga pyetjet kryesore që ngre filmi është nëse Nënë Tereza mund të konsiderohet figurë feministe. Nga njëra anë, ajo fitoi autoritet në një kishë patriarkale, themeloi një vepër globale dhe drejtoi mijëra gra, duke u kthyer në një figurë të fuqishme femërore. Nga ana tjetër, ajo promovoi bindjen, sakrificën dhe amësinë si ideale, pa synuar ndryshimin e strukturave shoqërore.
Një figurë më njerëzore se miti
Në vitet e fundit të jetës së saj, Nënë Tereza u përball me dyshime të thella shpirtërore, të dokumentuara në shënimet e saj personale. Këto momente errësire të brendshme e bëjnë figurën e saj më njerëzore dhe më komplekse.
Filmi vjen në një kohë kur debatet mbi rolin e gruas, autoritetin fetar, varfërinë dhe moralin janë më aktuale se kurrë. Pa dhënë përgjigje të drejtpërdrejta, ai fton publikun të rishikojë figurën e Nënë Terezës jo vetëm si shenjtore, por si një grua që jetoi mes dritës dhe hijes.
