Sipas të dhënave nga Barometri i Sigurisë i fundit i realizuar nga Qendra për Studimin e Demokracisë dhe Qeverisjes, rreth 20% e qytetarëve shqiptarë përballen me sfida reale financiare për sigurimin e ushqimit. Kjo do të thotë që nga çdo pesë familje, njëra nuk është e sigurt nëse ka të ardhura të mjaftueshme për të mbajtur tryezën e përditshme.
Nëse fokusohemi tek dimensioni financiar i pasigurisë, gati një e pesta e të pyeturve deklarojnë se përjetojnë frikë të vazhdueshme se nuk do të mjaftojnë paratë për të blerë ushqim deri në marrjen e rrogës së rradhës. Kjo tregon një situatë tensioni ekonomik që e bën të pavdekshëm shqetësimin bazë në shumë familje.
Shkalla e pasigurisë ushqimore përkthehet edhe në domethënie më të gjërë për sigurinë fizike të konsumimit: pothuajse 4 nga 5 persona kanë shprehur dyshime të forta për sigurinë e ushqimit që konsumojnë—seriozisht shqetësuar nga cilësia, kontrolli dhe standardet e prodhimit. Ky perceptim reflekton besimin e ulët në sistemin mbikqyrës të cilësisë së ushqimit dhe rrit nevojën për ndërhyrje të menjëhershme institucionale.
Teoretikisht, këto përqindje tregojnë një realitet kompleks: ndërsa disa familje vuajnë për të pasur mundësi financiare për të blerë ushqim bazë, shumë të tjerë kanë të ardhura të mjaftueshme, por i frikësohen cilësisë së ushqimit dhe pasojave për shëndetin. Si rezultat, sfida reale shqiptare në këtë kontekst është dyfish: duhet të shkarkohet barrë financiare, por ndërkohë të rritet siguria ushqimore përmes standardeve të forta kontrolli dhe monitorimi.
Këto çështje mbeten prioritet për politikat sociale dhe agjendën e sigurisë kombëtare. Një kombinim mes fuqizimit të ndihmës sociale dhe reformave në cilësinë e ushqimit është i domosdoshëm për të garantuar një siguri ushqimore gjithëpërfshirëse dhe të qëndrueshme.
