Procesi gjyqësor për aferën e privatizimit të ish-kompleksit sportiv “Partizani” po shndërrohet në një betejë të fortë juridike dhe politike, ku në qendër qëndron strategjia e Sali Berishës dhe bashkëpunëtorëve të tij për të vonuar gjykimin dhe shmangur përballjen me akuzat për korrupsion dhe pastrim parash.
Dosja e përgatitur nga SPAK përmban qindra fashikuj dhe rreth 160 mijë faqe dokumente, prova dhe dëshmi që, sipas prokurorisë, tregojnë favorizime dhe keqpërdorim të detyrës në procesin e privatizimit të ish-klubit “Partizani”. Megjithatë, gjykimi ende nuk ka hyrë në fazën thelbësore për shkak të një sërë manovrash proceduriale që kanë sjellë shtyrje të vazhdueshme të seancave në GJKKO.
Një nga përplasjet kryesore ka qenë kërkesa e mbrojtjes për lejimin e kamerave dhe transmetimin live të seancave gjyqësore. Gjykata e ka rrëzuar këtë kërkesë, duke argumentuar se prania e mediave mund të ndikojë në dëshmitë e një numri të madh dëshmitarësh dhe të kthejë procesin në spektakël publik. Sipas prokurorisë, kjo është pikërisht ajo që kërkon mbrojtja: një proces të zvarritur, të politizuar dhe të kthyer në “show”, që të zgjasë me vite.
Në qendër të sulmeve të mbrojtjes është edhe gjyqtarja e çështjes, Irena Gjoka. Dhëndri i Berishës, Jamarbër Malltezi, ka hedhur akuza për komunikime të paligjshme mes prokurorëve dhe gjyqtares, duke pretenduar se vendimet ishin të paracaktuara dhe se procesi ka regji politike. Ai ka folur për manipulim provash dhe për vendime të marra me shpejtësi të pazakontë, duke i cilësuar si tregues të një gjykimi të padrejtë.
Nga ana tjetër, prokuroria thekson se këto akuza janë pjesë e një strategjie mbrojtëse për të devijuar vëmendjen nga faktet dhe provat e dosjes. Sipas SPAK, çështja “Partizani” duhet të gjykohet mbi bazën e dokumenteve dhe veprimeve konkrete që kanë sjellë përfitime të mëdha financiare për familjen Berisha dhe rrethin e saj.
Edhe avokati i Berishës, Sokol Mëngjesi, ka deklaruar se procesi është politik dhe se akuzat janë të pabazuara. Ai ka pretenduar se ndryshimi i destinacionit të ish-kompleksit sportiv është bërë nga bashkia e Tiranës në vitet kur ajo drejtohej nga Edi Rama, dhe jo nga Berisha në cilësinë e tij si kryetar i KRRTRSH-së. Sipas tij, masat e sigurimit janë vendosur pa respektuar të drejtat proceduriale të të akuzuarve.
Pavarësisht këtyre pretendimeve, dosja “Partizani” konsiderohet vetëm një nga çështjet e hapura ndaj ish-kryeministrit. Për Berishën mbeten ende në hije edhe dosje të tjera të rënda, që lidhen me ngjarje dhe afera të së kaluarës.
Në thelb, procesi në GJKKO po shihet gjithnjë e më shumë si një provë për drejtësinë e re: nëse do të arrijë të çojë deri në fund një gjykim të ndërlikuar ndaj një figure të fuqishme politike, apo nëse zvarritjet dhe manovrat proceduriale do ta shtyjnë çështjen drejt harresës.
