Në fund të vitit 2024, në Shqipëri ishin 11.9 mijë punëtorë të huaj që zotëronin leje qëndrimi për të punuar — një përqindje e vogël krahasuar me nevojat e tregut të punës, sipas të dhënave më të fundit të INSTAT-it.
Në total, ndër 560 mijë persona të angazhuar në sektorin privat, të huajt përbënë vetëm 2 %. E megjithatë, ky nivel është rritja më e rëndësishme që është regjistruar nga viti 2018 e këtej, por mbetet një zgjidhje e pjesshme për boshllëkun që ka lënë emigrimi i shqiptarëve dhe plakja e popullsisë.
Fillimisht, për të plotësuar këtë hendek, Shqipëria u mbështet tek punonjës nga Bangladeshi. Sektori i fasonëve u plotësua me punonjëse nga Nepali. Ka pasur gjithashtu përpjekje për të punësuar indianë në bujqësi. Por shumica e atyre që vinin u larguan shpejt, duke përdorur Shqipërinë si “trampolinë” drejt vendeve të Bashkimit Europian. Çështjet e trajtimit profesional dhe motivimit ekonomik nuk e bënë të qëndrueshme pranim-vendin.
Me zhvillimin e turizmit, shqetësimi është shtuar: për të siguruar stafin e nevojshëm, shumë subjekte u mbështetën tek punëtorë nga Afrika, por përsëri me rezultat të kufizuar. Sipas Shoqatës së Bareve dhe Restoranteve, shumë punonjës, edhe nëse vijnë me përvojë nga Dubai apo destinacione të ngjashme, nuk janë të përgatitur për standardet specifike në Shqipëri.
Një përjashtim pozitiv vijon të mbetet grupi i punonjësve nga Filipinet. Ata kanë treguar qëndrueshmëri dhe respekt për kontratat — një reflektim i kulturës së disiplinës që sjellin me vete.
Sidoqoftë, parashikohet që në vijim numri i të huajve të punësuar të rritet — veçanërisht në sektorin e turizmit — por kjo kërkon skema dhe strategji afatgjata për integrim, trajnime profesionale dhe garantimin e kushteve të qëndrueshme për të mbuluar boshllëkun e fuqisë punëtore vendase.
