Protestat kundër qeverisjes së presidentit serb Aleksandar Vuçiç vijojnë prej muajsh në Serbi, ndërsa lëvizja studentore po shndërrohet gjithnjë e më shumë në një lëvizje qytetare me kërkesa konkrete politike dhe sociale.
Në Beograd, mijëra persona dolën në shesh për të protestuar kundër neglizhencës së qeverisë në sektorin e arsimit, si në shkolla ashtu edhe në universitete. Demonstrata u zhvillua nën moton “Dija është fuqi” dhe mblodhi studentë, pedagogë, drejtues institucionesh arsimore dhe qytetarë.
Gjatë tubimit u mbajtën fjalime nga drejtues shkollash dhe universitetesh, të cilët denoncuan lënien pas dore të sistemit arsimor, presionin politik ndaj botës akademike dhe ndëshkimin e kritikëve të qeverisë. Sipas tyre, arsimi në Serbi po përdoret si instrument kontrolli dhe jo si bazë për zhvillim dhe mendim kritik.
Rektori i Universitetit të Beogradit deklaroi se asnjë qeveri e mëparshme nuk ka reaguar me kaq dhunë dhe armiqësi ndaj botës akademike vetëm pse ajo ka refuzuar të heshtë. Ai theksoi se universitetet nuk mund të jenë nënshtruese ndaj pushtetit politik.
Një tjetër folës, drejtor i një shkolle fillore pranë Beogradit, u shpreh se arsimi duhet t’i aftësojë njerëzit të mendojnë, të krijojnë gjykim të pavarur dhe të marrin pjesë aktive në shoqëri, jo t’i mësojë të heshtin dhe të binden verbërisht.
Protestat lidhen edhe me indinjatën e thellë publike pas tragjedisë së ndodhur në Novi Sad në nëntor të vitit 2024, kur shembja e një strukture pranë stacionit të trenit i mori jetën 16 personave. Studentët dhe qytetarët e konsiderojnë qeverinë përgjegjëse për neglizhencë dhe korrupsion.
Gjatë muajve të fundit, universitetet janë përballur me bllokime, protesta masive, arrestime dhe presione ndaj pedagogëve që mbështesin lëvizjen studentore. Pas një viti bllokadash, studentët kanë ndryshuar strategji, duke i kthyer protestat në tubime qytetare dhe duke kërkuar hapur zgjedhje të parakohshme.
Sipas sondazheve, mbështetja për qeverinë aktuale është në rënie, ndërsa protestuesit shprehen të vendosur për të vazhduar presionin qytetar deri në ndryshim politik dhe rikthim të demokracisë funksionale.
