Kalimi pa asnjë qëndrim, pa asnjë argument dhe pa asnjë transparencë i ligjit “Për barazinë gjinore” nga Presidenti Bajram Begaj ka shkaktuar një furtunë kritike në mbarë vendin. Për shumë shqiptarë, heshtja e Presidentit në një çështje kaq të ndjeshme nuk është thjesht papërgjegjësi—por një tradhti kombëtare, një akt që nënvlerëson institucionin, Kushtetutën dhe qytetarët.
Një President që hesht kur duhet të flasë
Presidenti i Republikës ka detyrimin kushtetues dhe moral të shpjegojë vendimet që prekin themelet e jetës shoqërore. Kur Kryetari i Shtetit nuk mban qëndrim për një ligj që prek strukturat, rolet dhe përfaqësimin gjinor në Shqipëri, ai tradhton parimin bazë të funksionimit demokratik: llogaridhënien publike.
Heshtja nuk është neutralitet.
Heshtja është braktisje e detyrës.
Pse kjo konsiderohet tradhti kombëtare?
1. Tradhti ndaj Kushtetutës
Kushtetuta parashikon që Presidenti të jetë garant i balancave institucionale. Të lejosh kalimin automatik të ligjit pa komunikim publik është abuzim me të drejtën kushtetuese dhe cenim i rolit të Presidentit si arbitër.
2. Tradhti ndaj popullit
Qytetarët presin që Presidenti t’ju japë zë shqetësimeve të tyre. Ta kalosh ligjin në heshtje do të thotë t’u kthesh shpinën njerëzve, t’i përçmosh dhe t’u tregosh se opinioni i tyre nuk ka vlerë.
3. Tradhti ndaj vetë temës së barazisë gjinore
Barazia gjinore është një çështje madhore për çdo shoqëri që synon modernizim dhe drejtësi sociale. Ta trajtosh këtë temë në mënyrën më të padenjë—me heshtje—është një fyerje ndaj grave, burrave dhe gjithë jetë shoqërore.
4. Tradhti ndaj demokracisë
Demokracia nuk funksionon me “kalime në heshtje”. Ligjet duhen shpjeguar, diskutuar, arsyetuar. Kur institucionet nuk japin llogari, shteti rrëshqet drejt autoritarizmit të heshtur.
Kuvendi voton, Presidenti hesht – populli humbet
Ligje me ndikim të thellë shoqëror nuk mund të kalojnë si dokumente burokratike pa zë. Ky veprim i Presidentit për shumë shqiptarë është:
- “përbuzje ndaj popullit”
- “akt i qëllimshëm i mosangazhimit”
- “shkallëzim i kapjes së institucioneve”
- “tradhti e rolit kushtetues të Presidentit”
Dhe ata kanë të drejtë të ndihen kështu.
Cili është mesazhi i rrezikshëm që përcillet?
Mesazhi është tronditës dhe i rrezikshëm:
Në Shqipëri, madje edhe Presidenti mund të heshtë kur duhet të mbrojë interesin publik.
Ky precedent dëmton rëndë besimin në institucionet shtetërore dhe i jep politikës një sinjal shqetësues se vendimet mund të merren pas perdeve, pa transparencë dhe pa përgjegjësi.
Përfundim: kur shteti hesht, populli duhet të flasë
Kalimi në heshtje i ligjit “Për barazinë gjinore” nuk është thjesht një veprim i gabuar administrativ. Është një tradhti kombëtare ndaj demokracisë, ndaj grave e burrave të këtij vendi dhe ndaj vetë dinjitetit institucional të Shqipërisë.
Në një shoqëri demokratike, Presidenti nuk ka luksin të heshtë.
Ai ka detyrimin të flasë.
Dhe kur ai nuk e bën këtë, atëherë zëri i popullit duhet të ngrihet më fort se kurrë.
