Të bëjmë një gjë absolutisht të qartë për publikun, pa e zbukuruar dhe pa hipokrizi.
Nëse zëvendëskryeministrja Belinda Balluku do të përballej me drejtësinë deri në pikën e arrestimit, dhe nëse ajo do të fliste, atëherë nuk do të ishte më çështje individuale, por shembje zinxhiri pushteti.
Sepse askush nuk mund të besojë seriozisht se vendime miliardëshe, afera strategjike, kontrata, emërime dhe orientime politike ndodhin në vakum. Në një sistem të centralizuar si ky, asgjë nuk ndodh pa miratimin, dijeninë ose urdhrin e majës. Kjo nuk është opinion — është mënyra si funksionon pushteti.
Në një skenar të tillë, çdo fjalë e një zëvendëskryeministreje do të ishte akt destabilizues për gjithë arkitekturën e qeverisjes, sepse do të hapte pyetjen që pushteti i urren më shumë:
kush urdhëroi, kush mbuloi dhe kush përfitoi?
Dhe kur kjo pyetje shtrohet, vështrimi nuk qëndron më poshtë — ngjitet lart, te njeriu që mban përgjegjësinë politike, institucionale dhe morale për gjithçka që ndodh në qeveri: Edi Rama.
Prandaj frika nuk është te arrestimi i një individi.
Frika është te rrëfimi.
Frika është te zinxhiri që këputet.
Frika është se një fjalë e thënë në kushte presioni ligjor mund të rrëzojë gjithë narrativën e pushtetit.
Ky nuk është paralajmërim.
Ky nuk është spekulim.
Ky është realiteti brutal i përgjegjësisë hierarkike: kur maja ndërton sistemin, ajo bie e para kur sistemi flet.
Dhe pikërisht për këtë arsye, fjala e një zëvendëskryeministreje në rrethana të tilla rrezikon jo vetëm një qeveri, por vetë stabilitetin e pushtetit që e ka ndërtuar atë sistem.
