Në mes të këtij viti, Estonisë, Letonia dhe Lituania u tërhoqën nga Konventa e Otavës për ndalimin e minave kundër personit, duke filluar përgatitjet për vendosjen e këtyre armëve shpërthyese në kufijtë me Rusinë dhe Bjellorusinë, ndërsa Polonia dhe Finlanda shpallën gjithashtu tërheqjen e tyre.
Ky vendim u justifikua me kërcënimet në rritje ushtarake nga Rusia dhe nevojën për mbrojtje më të fuqishme territoriale pas pushtimit të Ukrainës. Këto shtete argumentuan se minat mund të jenë një element i nevojshëm në mbrojtjen e kufijve, duke theksuar përvojën e kaluar me Rusinë, e cila përdori minat dhe metoda të tjera jokonvencionale gjatë luftës në Ukrainë. Sidoqoftë, ky veprim ka shkaktuar shqetësim ndërkombëtar, pasi organizatat humanitare dhe të drejtat e njeriut paralajmërojnë për rreziqet e mëdha për civilët, duke përfshirë pasojat afatgjata si minimi i tokave bujqësore dhe vështirësitë në evakuimin e civilëve. Aktivistë dhe ekspertë të drejtat e njeriut, përfshirë fituesen e Çmimit Nobel për Paqen, Jody Williams, e cilësuan këtë tërheqje si një kthim pas në përpjekjet për të mbrojtur jetën dhe të drejtat e civilëve.
Disa analistë ushtarakë argumentojnë se minat mund të ngadalësojnë avancimin e armikut në rast pushtimi, por të tjerë paralajmërojnë për probleme taktike dhe logjistike, duke e bërë përdorimin e minave më pak efektiv në një luftë moderne të udhëhequr nga dronët dhe sulmet ajrore. Ky vendim ka shënuar një pikë kthese të rëndësishme në politikën evropiane për mbrojtjen e civilëve dhe mbrojtjen e standardeve ndërkombëtare humanitare, duke rrezikuar të zhbëjë dekada përpjekjesh për t’i dhënë fund përdorimit të minave.
