Myslim Murrizi ka reaguar ashpër ndaj zhvillimeve të fundit politike, duke e cilësuar zgjedhjen e Endri Shabanit si Avokat i Popullit me firmat e disa deputetëve të Partisë Demokratike si një turp politik që nuk mund të fshihet pas largimit nga procesi i votimit. Sipas tij, kjo nuk është një ngjarje e izoluar, por pjesë e një pazari të vjetër dhe të përsëritur, të ndërtuar mbi kurrizin e demokratëve ndër vite.
Murrizi e akuzon drejtpërdrejt Sali Berishën për përgjegjësi politike, duke theksuar se mungesa e firmës nuk e përjashton atë nga përgjegjësia. Përkundrazi, sipas tij, Berisha nuk mund të shmanget nga fakti se ka lejuar dhe ka ndërtuar një sistem ku pazaret politike janë bërë normë, ndërsa baza e Partisë Demokratike është përdorur vetëm si furnizues votes.
Në reagimin e tij, Murrizi shkon edhe më tej, duke e lidhur Berishën me influenca dhe struktura që, sipas tij, kanë komanduar vendimmarrjen brenda PD-së për dekada. Ai pretendon se gjysma e grupit parlamentar dhe e drejtuesve të partisë janë produkt i këtyre pazareve dhe se marrëveshjet e fshehta mes lidershipit të PD-së dhe Edi Ramës, që prej vitit 2008, kanë prodhuar ndryshime të dëmshme në Kushtetutë dhe Kodin Zgjedhor, duke ua hequr shqiptarëve të drejtën reale të zgjedhjes.
Një pjesë e rëndësishme e reagimit të Murrizit i kushtohet fenomenit të “qerasjes” me mandate deputeti të partive të vogla, të cilat, sipas tij, nuk kanë struktura, anëtarësi apo vota reale. Ai kujton se prej vitit 2001, në shtatë palë zgjedhje parlamentare, Partia Demokratike ka futur në Kuvend deputetë të partive që nuk kanë kandiduar kurrë realisht dhe që mezi arrijnë të sigurojnë vota për një mandat të vetëm.
Sipas Murrizit, nga 50 deputetë që PD mori në zgjedhjet e 11 majit, 8 ishin nga këto parti të vogla, ndërsa tani pritet që edhe 6 mandate të tjera t’u jepen për të krijuar grupe parlamentare artificiale. Kjo, sipas tij, do të thotë se rreth 500 mijë votues demokratë do të përfaqësohen realisht nga vetëm 36 deputetë.
Murrizi rikthen vëmendjen edhe në historikun e gjatë të largimeve dhe tradhtive politike, duke kujtuar se ata që u “qerasën” në vitin 1996 u larguan në vitin 1997, ata të vitit 2005 përfunduan në PS ose jashtë politikës, ndërsa partnerët e vitit 2009, sipas tij, i kushtuan rëndë PD-së dhe sollën humbjen e pushtetit në vitin 2013. Ai akuzon gjithashtu ish-aleatë që, pasi përfituan mandate në emër të demokratëve, bashkuan votat me Edi Ramën për reforma dhe pazare të tjera politike.
Në reagimin e tij, Murrizi ngre edhe pyetje të drejtpërdrejta ndaj Berishës, duke kërkuar llogari për emrat konkretë të personave që kanë përfituar poste, mandate, pasuri dhe pushtet në emër të votave të demokratëve, pa pasur asnjë lidhje reale me bazën e partisë. Ai shtron dyshimin se kjo nuk mund të ketë qenë thjesht rastësi, por pjesë e një skeme të qëndrueshme dhe të qëllimshme.
Në fund, Murrizi e mbyll reagimin e tij me një akuzë të fortë politike dhe morale: për 35 vite, sipas tij, demokratët e vërtetë – antikomunistët, idealistët, të përndjekurit politikë dhe ata që kanë qëndruar në opozitë – nuk janë “qerasur” kurrë me pushtet, ndërsa janë shpërblyer vazhdimisht individë pa kontribut, pa meritë dhe pa lidhje me sakrificën e Partisë Demokratike.
Sipas Murrizit, pa një ndarje reale nga pazaret, servilizmi dhe riciklimi i të njëjtëve emra, Partia Demokratike rrezikon të mbetet një strukturë e shkëputur nga baza e saj. Dhe pyetja që ai lë hapur është thelbësore: a do të vijë ndonjëherë dita që të përfaqësohen dhe të respektohen vetë demokratët?
