Kriza energjetike e shkaktuar nga mbyllja e Ngushtica e Hormuzit ka shtyrë Turqinë të dalë me një propozim konkret për krijimin e një rruge alternative për transportin e naftës.
Ministri turk i Energjisë, Alparslan Bayraktar, bëri të ditur se Ankaraja ka propozuar zgjerimin e tubacionit ekzistues Irak–Turqi, duke e shtrirë atë nga Kirkuku deri në Basra, një nga qendrat kryesore të eksportit të naftës në Irak.
Qëllimi i këtij projekti është të krijojë një korridor alternativ që do të reduktonte varësinë nga rruga detare e Hormuzit, përmes së cilës kalonin rreth 20 milionë fuçi naftë në ditë.
Sipas Bayraktarit, në fazën fillestare tubacioni mund të transportojë nga 170 mijë deri në 250 mijë fuçi në ditë, ndërsa potenciali i plotë i tij mund të arrijë deri në 1.5 milion fuçi në ditë, duke mbuluar një pjesë të konsiderueshme të eksporteve të Irakut.
Tubacioni Irak–Turqi, me gjatësi rreth 970 kilometra, lidh qytetin e Kirkuk me portin turk të Ceyhan dhe ka qenë një arterie e rëndësishme energjetike që nga viti 1976, megjithëse funksionimi i tij është ndërprerë shpesh për shkak të konflikteve.
Projekti i zgjerimit lidhet edhe me iniciativën më të gjerë “Rruga e Zhvillimit”, e cila synon krijimin e një rrjeti të integruar transporti dhe energjie nga Gjiri Persik drejt Europës.
Ndërkohë, Turqia po përpiqet të forcojë rolin e saj si nyje energjetike rajonale, duke zhvilluar edhe projekte të tjera, përfshirë lidhje të mundshme për transmetimin e energjisë elektrike nga Arabia Saudite drejt Europës.
Megjithatë, realizimi i këtyre projekteve përballet me sfida të shumta politike dhe financiare, veçanërisht për shkak të mosmarrëveshjeve të brendshme në Irak dhe kostove të larta të investimeve.
