Nga ish-zëvendëskryeministri te zëvendëskryeministrja e sotme: nënçarjet brenda qeverisë dalin në dritë
Në majat e pushtetit shqiptar po shfaqen çarje që nuk mund të fshihen më pas deklaratave formale dhe heshtjes zyrtare. Akuzat që po rëndojnë mbi ish-zëvendëskryeministrin Arben Ahmetaj nuk po mbeten më një çështje individuale, por po shndërrohen në një problem politik për të gjithë kupolën qeverisëse, duke përfshirë drejtpërdrejt kryeministrin Edi Rama dhe zëvendëskryeministren aktuale Belinda Balluku.
Përplasja mes Ahmetajt dhe pushtetit nuk është më thjesht personale. Ajo po merr dimensione strukturore, duke nxjerrë në pah një konflikt të heshtur mes ish-numrit dy të qeverisë dhe numrit dy të sotëm, në një moment kur drejtësia po afrohet gjithnjë e më shumë te vendimmarrjet e së shkuarës.
Ahmetaj ka qenë për vite një nga figurat më të fuqishme të qeverisjes: financat, kontratat strategjike, marrëdhëniet me biznesin dhe projektet madhore kalonin përmes tij. Sot, ai ndodhet i izoluar politikisht, ndërsa dosje të rënda që lidhen me periudhën e tij në pushtet po marrin jetë konkrete hetimore. Kjo situatë e kthen automatikisht vëmendjen nga individi te përgjegjësia kolektive.
Në këtë sfond, roli i Ramës bëhet kyç. Kryeministri, i cili për vite ka mbajtur nën kontroll absolut ekuilibrat e brendshëm të qeverisë, përballet tani me një dilemë të rrezikshme politike: të mbrojë narrativën se gjithçka ishte vendimmarrje individuale, apo të pranojë se përgjegjësia shkon përtej një emri të vetëm.
Ndërkohë, ngjitja e Ballukut në majat e pushtetit shihet nga shumë analistë si pjesë e riformatimit të brendshëm të kupolës, ku figurat e vjetra zëvendësohen nga besnikë të rinj politikë. Kjo ka thelluar perceptimin e një përplasjeje të heshtur: ish-arkitekti i vendimeve ekonomike përballë arkitektes aktuale të projekteve strategjike.
A jemi përballë një spastrimi politik të maskuar si proces drejtësie? Apo kemi të bëjmë me momentin kur pushteti fillon të hajë vetveten për të mbijetuar? Këto pyetje nuk shtrohen më vetëm në korridoret e politikës, por në opinionin publik që sheh se akuzat ndaj Ahmetajt po përdoren edhe si instrument riformatimi pushteti.
Roli i SPAK bëhet vendimtar. Nëse hetimet ndalen te ish-zyrtarët e rënë politikisht, atëherë përplasja Ahmetaj–pushtet do të shihet si një llogari e brendshme. Nëse zinxhiri i përgjegjësisë shkon deri në majë, atëherë do të kemi të bëjmë me një nga momentet më tronditëse të tranzicionit shqiptar.
Një gjë është e qartë: akuzat nuk po godasin më vetëm një ish-zëvendëskryeministër. Ato po vënë në provë unitetin e kupolës qeverisëse, autoritetin e Ramës dhe balancën e re të pushtetit që përfaqëson Balluku. Dhe kur përplasjet dalin në dritë, historia politike shqiptare tregon se fundi rrallëherë është i kontrolluar.
