Klima politike në Shqipëri po hyn në një fazë alarmante. Retorika përçarëse, bllokimi i mekanizmave të llogaridhënies dhe refuzimi i transparencës institucionale po krijojnë një terren të rrezikshëm për përshkallëzim shoqëror. Në këtë kontekst, gjithnjë e më shumë analistë dhe qytetarë po shtrojnë pyetjen thelbësore: a po përdoret destabiliteti si strategji politike?
Veprimet dhe deklaratat e kryeministrit Edi Rama tregojnë një prirje të qartë për ta mbajtur vendin në tension të vazhdueshëm. Kur drejtësia kërkon hapësirë, përgjigjja është mbrojtje politike. Kur opozita kërkon llogaridhënie, etiketimi është “destabilizim”. Kjo qasje nuk synon zgjidhje, por polarizim.
Destabiliteti i shërben pushtetit që kërkon të shmangë përgjegjësinë. Në një shoqëri të ndarë dhe të acaruar, institucionet dobësohen, dialogu mbyllet dhe rruga e kompromisit zhduket. Ky është momenti kur krizat politike rrezikojnë të kthehen në kriza shoqërore.
Askush nuk flet për konflikt si dëshirë, por rreziku real lind kur pushteti ushqen përplasjen dhe mbyll çdo kanal institucional. Historia tregon se konfliktet civile nuk shpërthejnë papritur — ato ndërtohen gradualisht, përmes arrogancës, frikës dhe mungesës së drejtësisë.
Shqipëria ka ende kohë për të ndalur këtë rrëshqitje. Por kjo kërkon një ndryshim rrënjësor të qasjes: më pak tension, më shumë ligj; më pak propagandë, më shumë llogaridhënie. Çdo rrugë tjetër e shtyn vendin më afër një pike që askush nuk duhet ta dëshirojë.
