Shpëtim Çeliku, i dënuar me 25 vite burg për vrasjen e bashkëshortes së tij shtatzënë në vitin 2012, ka ndërruar jetë mëngjesin e të premtes në Qendrën Spitalore Universitare “Nënë Tereza”. Autoritetet e burgjeve njoftuan se 76-vjeçari humbi jetën në Reanimacionin Qendror të QSUT-së si pasojë e një arresti kardiorespirator.
Çeliku ishte transferuar në QSUT më 15 tetor
Fillimisht i burgosuri ishte paraqitur me probleme serioze shëndetësore në IEVP Shkodër dhe u dërgua në spitalin e burgjeve. Për shkak të përkeqësimit të gjendjes, ai u transferua në QSUT, ku edhe ndërroi jetë. Nga dënimi i tij prej 25 vitesh, i kishin mbetur për të vuajtur 8 vite e 5 muaj.
Autoritetet kanë njoftuar Prokurorinë, SHKBSB-në, Policinë dhe familjarët, duke nisur procedurat e zakonshme pas vdekjes së personave që vuajnë dënimin.
Krimi i 2012-s që tronditi opinionin publik
Ngjarja e rëndë ndodhi më 8 dhjetor 2012 në Orikum, kur 35-vjeçari i atëhershëm Shpëtim Çeliku vrau bashkëshorten e tij 34-vjeçare, Manushaqen, e cila ishte në muajin e gjashtë të shtatzënisë.
Vrasja e kryer me sqepar dhe dy net me trupin e pajetë
Sipas hetimeve dhe dëshmive të vajzës së madhe, autori e qëlloi disa herë me sqepar dhe më pas mbajti trupin e pajetë në shtëpi për dy net, duke fjetur aty bashkë me dy vajzat e mitura, 3 dhe 7 vjeçe. Ai i kërcënonte vajzat të mos dilnin jashtë apo të tregonin për ngjarjen.
Ekspertiza mjekoligjore konstatoi goditje të shumta në kokë, dëmtime në trup dhe shenja djegieje nga prushi i zjarrit. Fëmija i palindur kishte ndërruar jetë në bark.
Zbulimi i krimit – dyshimet e fqinjës dhe ndërhyrja e policisë
Krimi u zbulua vetëm falë një fqinjë të familjes, Flora Muka, e cila ndihmonte shpesh çiftin për shkak të gjendjes së rëndë ekonomike. Pas dy ditësh pa e parë Manushaqen, ajo nisi të dyshonte, sidomos kur Shpëtimi jepte përgjigje kontradiktore.
Pasi njoftoi policinë, forcat e rendit u detyruan të shkallmonin derën e banesës, e cila ishte e kyçur. Brenda gjetën trupin e pajetë të nënës dhe vajzat e trembura pranë saj.
Çeliku u arrestua disa orë më vonë. Fillimisht ai deklaroi se kishte qenë në Sarandë për disa ditë, por nën provat e policisë dhe dëshminë e vajzës së madhe, ai pranoi krimin.
Një familje e shkatërruar nga varfëria dhe dhuna
Sipas dëshmive të fqinjëve, familja Çeliku jetonte në kushte tepër të vështira ekonomike dhe mbijetonte duke mbledhur kanoçe dhe metale për t’i shitur. Manushaqja ecte çdo ditë deri në Vlorë për të mbledhur materiale riciklimi. DHuna në familje ishte e pranishme, por nuk ishte denoncuar kurrë.
