Pasuesi i Enverit,çfarë thuhej ne raportin e DASH
“Shehu mund te kete propozuar lehtesimin e izolimit me jashte,per te siguruar teknologjine perendimore dhe prodhimin ekonomik”
Në dokumentin e DASH nënvizohet se, përtej bashkëpunimit të gjatë e miqësisë personale, mosmarreveshjet politike mes Hoxhës dhe Shehut nuk duhen lënë mënjanë, veçanërisht ato për shkak të aktivitetit e përgjegjësive. Sipas tij, Shehu ishte përgjegjës për drejtimin e përditshëm burokratik të qeverise (çeshtjet ekonomike, të jashtme dhe te sigurisë se brendshme). tietër supërfuqie; kritikoi Jugosllavinë (siç e bëri Hoxha ne Kongres) për politikat e egra revanshiste, shoveniste dhe terroriste kundër minoritetit shqiptar në Jugosllavi dhe bërien e një lufte të ftohte ndaj Shqipërisë; mohoi ge Sh at giperia të ketë ndërhyrë në punët e brendshme të Jugollay ise, apo të ketë ndonjë pretendim territorial ndaj saj, por u angazhua te vazhdojë mbrotjen e gjithë të drejtave te věllezërve shqiptarë në Jugosllavi dhe siguroi se politika e Shqipërisë ndaj Jugosllavisë nuk ka ndryshuar, duke nën vizuar se Shqipëria dëshiron të vazhdojë marrëdhënie nor male diplomatike, tregtare dhe kulturale me Jugosllavinë, vetëm në bazë të parimeve të njohura për mosnderhyrje te t cdonjërit në punët e brendshme, barazinë dhe respektin e
sovranitetit dhe integritetit territorial.
NDIKIM I PAKËT NË SITUATËN E BRENDSHME, POR PASIGURI PËR POLITIKËN E JASHTME
Raporti i Inteligjeces Amerikane nënvizon se vdekja e Shehut duket se pati efekt të vogël në situaten e brendshme sepse nuk u panë shënja të përçarjes politike, pasigurie apo dobësim te kontrollit të Hoxhes, Edhe pse disa diplo-s matë perendimorë pretendojnë se shihet një izolim më i të forte i Shqipërisë pas vdekjes së Shehut, veçanërisht në st lidhjet e Tiranës me Perëndimin, nënvizohet se ka edhe shenja kundërshtuese, pasi diplomatët shqiptarë në Vjenë pretendojnë se Tirana po përgatitet për të normalizuar mar rëdhëniet me Spanjën dhe disa vende të tiera mesdhetare.
Nga ana tjetër, analizohet se mungesa e Shehut mund të te ndihej më shumë dhe mund të sillte pasiguri e konfuzion në vendimin për udhëheqësin pasues të Hoxhës, se mund e e të shkaktojë pasiguri e përqarje, veçanërisht brenda udhëheqjes dhe si pasojë e pasigurisë dhe e përçarjes do të synohet ndërhyrja nga sovjetikët dhe jugosllavet ne Shqipëri.
Përshkruhet se mendimi i diplomatëve të huaj në Sh qipëri, kryesisht ata jugsollavë e perendimorë, të cilët be sojnë se ekziston një rrymë prosovjetike në parti, e cila pret vdekjen e Hoxhes apo largimin e tij nga politika, para se te ketë vendosur për pushtetin e tij.
Sipas tyre, një mundësi e tillë, shqetëson jugosllavet ta cilet besojnë se influenca sovjetike ose ajo me ogurzeza. prania e saj ushtarake/detare në Shqipëri, mund të sh katërrojë unitetin dhe integritetin territorial të Jugollavisë dhe te minojë stabilitetin ne Ballkan/Adriatik.
Sipas infomacioneve te mbledhura, Moska kishte bërë disa përpjekje hapjeje për të vendosur marrëdhenie me Ti ranen, por janu rrefuzuar deri tani por, nënvizohet se pa suesi/it e Hoxhës normalisht mund të ndryshojne kete as-no pekt të politikës së jashtme, veçanërisht nëse sovjetikët do të japin ndihma dhe asistencë të ndjeshme ekonomike/ ushtarake dhe mbrojtje ndaj kërcënimve nga Jugosllavia.
Raporti i inteligjences amerikane ndalet edhe në ndry shimet në udhëhegien e partise, duke nënvizuar se ndry shimet në udhëhegie treguan kontrollin e plote te Hoxhes dhe se nuk ka ndonjë të dhënë për përçarje politike apo larje të hesapeve personale. Kështu, anëtari i Byrosë Poli tike dhe sekretari i KQ, Hekuran Isai, zëvendësoi Feçor Shehun si ministër i Brendshëm. Po ashtu, dy ndryshimet e tjera në kabinet erdhen po nga Byroja Politike dhe se kre jet dencialet e të ardhurve të rinj vetëm e forcuan kontrollin ee partise mbi aparatin qeverisës. Sipas raportit, largimi i Haki Toskes nga minister i Financave duket se erdhi më shume si rezultat i mungesës së kompetencës se sa i mosmar rëveshjeve me Hoxhën, sepse ai nuk u zgjodh anetar i By rose Politike, por vijoi të mbetet anetar i Komitetit Qendror, duke treguar se është akoma me lidhie të shendosha me udhëheqjen e partisë. Ndryshimet në udheheqjen e Partise përshkruhen si tregues se garda e vjetër e privilegjuar vazhdon të mbajë pushtetin kryesor, edhe pse Hoxha u shpreh për sjelljen elba ar gjakut të ri” me ndryshimet që u bënë në Byronë Politike te dhe në Komitetin Qendror.
Kriteri kryesor për procesin e rigjenerimit mbeti luajalieti politik dhe ideologjik, aftësia dhe balanca mes anëtarëve të rinj e të vjetër. U shtuan 4 anëtarë të rinj në Byro, duke e rritur numrin në 18 (13 anëtarë dhe 5 kandidatë të Byrose Politike). KQ u bë me 81 anëtarë dhe 39 kandidatë, me një rritje të vogël prej Kongresit të 1976, mosha e anëtarëve në KQ nga 50,7 vjeç ně 1976, arriti nê 49 vjeç në 1982 dhe,er sipas pretendimeve të Hoxhës, u përmirësua edhe përber ja e grupeve shoqërore dhe gjinisë lo
Raporti përmend se përshirja në KQ e disa anëtarëve të rinj intelektualë nga shkenca, letërsia, arti, gazetaria dhe kultura, duket përpjekja më serioze për të përfshirë anëtarë te shtresës intelektuale, qe prej largimit të zyrtarëve dhe personaliteteve kulturore e letrare në 1973.
Raporti i Inteligjecës Amerikane konludon se shpresat për ndyshime të thella në udhëheqjen shqiptare duken të pakta për amerikanët pasi askush nuk e identifikon udheheqësin e ardhshëm shqiptar nga radhët e elementeve të rinj. Ata relativisht më pak të njohur dhe zyrtarë të shquar, si Alia e Carcani, janě enigme për perendimoret dhe ishin i te po aq te njohur për ashpersine, devotshmërine ndaj stalinizmit dhe armigësine ndaj “revizionisteve” dhe “im he perializmit” amerikan. Sipas raportit, vetëm Hoxha e She no hu genë të parashikuarit e fundit të perendimorëve për udheheqjen ne Shqipëri.
Në kushtët e paparashikueshmerisë, ekspertët e In te teliginces Amerikane sugjerojnë se presioni dhe influenca on e jashtme mund të jetë më e rëndësishme për të përcaktuar nd udhëhegjen e ardhshme shqiptare dhe politikat e zhvilli met e saj të brendshme.
