Në një shtet që pretendon se respekton të drejtat e njeriut, është e papranueshme dhe tronditëse që pikërisht ata që zbatojnë ligjin të jetojnë nën frikë, presion dhe poshtërim të përditshëm.
Sipas denoncimeve të bëra publike, punonjësit e Policisë së Burgjeve trajtohen si skllevër modernë nga eprorët e tyre. Presione të vazhdueshme, kërcënime, komunikim arrogant dhe një klimë terrori psikologjik janë bërë normalitet për policët që mbajnë mbi supe sigurinë e institucioneve të vuajtjes së dënimit.
Denoncuesit shprehen se në shumë raste të dënuarit trajtohen më mirë se vetë punonjësit, ndërsa kushtet e punës janë aq të rënda sa disa efektivë kanë humbur ndjenjat gjatë shërbimit. Ankesat nuk bëhen, sepse kush guxon të flasë, ndëshkohet. Varfëria dhe frika për humbjen e vendit të punës i detyrojnë të heshtin.
Vetëm disa muaj më parë, një punonjës i Policisë së Burgjeve që shërbente në këtë institucion humbi jetën në rrethana të rënda, ngjarje që kolegët e tij e lidhën me presionet e vazhdueshme dhe gjendjen e rënduar psikologjike. Një alarm i fortë që u injorua.
Në këtë pikë, Klevis Qose, si Drejtor i Përgjithshëm i Burgjeve, nuk mund të fshihet pas zyrës dhe heshtjes. Edhe nëse nuk i jep personalisht urdhrat, ai mban përgjegjësi të drejtpërdrejtë për një sistem që po shkatërron njerëzit e vet.
Punonjësit e Policisë së Burgjeve nuk janë prona, nuk janë numra dhe nuk janë robotë. Ata janë qytetarë që shërbejnë për shtetin, shpesh në kushte ekstreme, dhe meritojnë respekt, dinjitet, kushte normale pune dhe mbrojtje ligjore.
Heshtja institucionale në këtë rast nuk është neutralitet – është bashkëfajësi. Nëse nuk merren masa urgjente për të ndalur këto abuzime, atëherë shteti po pranon zyrtarisht që policët e tij të trajtohen si skllevër.
Ky nuk është vetëm një denoncim. Është një thirrje për drejtësi dhe dinjitet.
