Ka ditë që nuk janë thjesht data në kalendar. Dita e themelimit të Partisë Demokratike është një prej tyre. Është dita kur shqiptarët besuan se frika mori fund, se pushteti do të kontrollohej, se institucionet do t’i shërbenin qytetarit dhe jo partive. Është dita e shpresës, e sakrificës dhe e betimit moral kundër pazareve politike.
Dhe pikërisht në këtë ditë simbolike, qytetarët panë një akt që rëndon si barrë mbi vetë historinë e Partisë Demokratike: pazare politike në kurriz të pavarësisë së institucioneve, pazare që minojnë demokracinë dhe fyejnë besimin e atyre që ende shpresojnë.
Si mundet të flitet për betejë kundër kapjes së shtetit, kur një nga institucionet më të rëndësishme për mbrojtjen e qytetarëve – Avokati i Popullit – trajtohet si plaçkë pazari? Si mund të flitet për parime, kur në momentet kyçe ato shiten për interesa të momentit?
Kjo nuk është thjesht një manovër politike. Është një goditje emocionale dhe morale për çdo demokrat që besoi se PD ekziston për të mbrojtur demokracinë, jo për ta negociuar atë. Sepse demokracia nuk matet me fjalime, por me veprime. Dhe veprimet e këtyre ditëve treguan se, për fat të keq, parimet u lanë në fund të tavolinës.
Institucionet e pavarura janë shtylla kurrizore e shtetit të së drejtës. Kur ato bien në duart e pazareve politike, qytetari mbetet i zhveshur përballë pushtetit. Avokati i Popullit nuk është post nderi, as dekor politik. Është mburoja e fundit e qytetarit të thjeshtë. Dhe kur edhe kjo mburojë cenohet, atëherë rrezikohet vetë demokracia.
Në këtë ditë përkujtimore, pritej reflektim, ndershmëri dhe qëndrim i fortë. Priste një sinjal se PD nuk do të ishte më pjesë e të njëjtave lojëra që ka denoncuar për vite me radhë. Por ajo që u pa ishte heshtje, tërheqje dhe një proces që i shërbeu më shumë stabilitetit të pazareve sesa pavarësisë së institucioneve.
Kjo sjell një dhimbje të thellë për ata që ende besojnë se politika mund të jetë ndryshe. Për ata që nuk kërkojnë poste, por dinjitet. Për ata që nuk duan marrëveshje nën tavolinë, por demokraci reale.
Sot pyetja nuk është vetëm politike. Është thellësisht morale dhe njerëzore:
A u themelua Partia Demokratike për të mbrojtur qytetarin nga pushteti, apo për të bërë kompromis me të sa herë i leverdis klasës politike?
Sepse çdo pazar që cënon pavarësinë e institucioneve, është një hap pas nga demokracia. Dhe çdo hap pas, është një plagë e re në besimin e qytetarëve.
