Udhëheqësit e vendeve të Bashkimit Evropian vlerësuan dje shefen ekzekutive të bllokut, Presidentes së Komisionit Evropian Ursula von der Leyen, pasi ajo u duk në rrugën e duhur për të siguruar miratimin e tyre më vonë këtë muaj për një mandat të dytë në detyrë.Në një samit jozyrtar të darkës në Bruksel, 27 liderët e BE-së po peshonin pasojat nga zgjedhjet e fundit evropiane dhe si t’i merrnin parasysh këto rezultate ndërsa emëronin kandidatët për një sërë postesh të larta. Zgjedhjet e 6-9 qershorit panë që Parlamenti Evropian u zhvendos në të djathtë dhe i dhanë goditje të mëdha partive kryesore qeverisëse në Paris dhe Berlin. Motori franko-gjerman që zakonisht e shtyn përpara politikën e BE-së u ndikua dukshëm nga fitimet në partitë e djathta të forta. Sipas ndarjes së komplikuar të pushteteve të BE-së, presidentët dhe kryeministrat duhet të emërojnë presidentin e ardhshëm të komisionit, i cili është përgjegjës për hartimin e politikës së BE-së për gjithçka, nga klima deri te buxheti kolosal i përbashkët.
“Drita jeshile”
“Unë jam pozitiv për Ursula von der Leyen,” u tha gazetarëve kryeministri holandez Mark Rutte. Gjatë pesë viteve të fundit, Von der Leyen udhëhoqi një përpjekje të madhe për të siguruar miliarda doza të vaksinës COVID-19 gjatë pandemisë, ngriti një fond rimëkëmbjeje ekonomike dhe mbështeti Ukrainën në luftën e saj me Rusinë, duke përfshirë mbështetjen e BE-së së ardhshme të Kievit. anëtarësimin. Por, Rutte tha, “Unë nuk po them se ne e mbështesim atë. Ekziston një mundësi e madhe që ta bëjmë, por sigurisht do të jetë një çështje se si do të dalë e gjithë paketa.” Kjo paketë përfshin tre poste të tjera kryesore: presidenti i Këshillit Evropian, aktualisht centristi belg Charles Michel; Shefi i politikës së jashtme të BE-së, aktualisht Josep Borrell i Spanjës, nga qendra e majtë; dhe kryetare e Parlamentit Evropian, aktualisht konservatorja Roberta Metsola nga Malta.
Rivalët e Von der Leyen
Por asgjë nuk është e garantuar. Stili presidencial i Von der Leyen ka mërzitur ndonjëherë kolegët e saj të komisionit dhe ajo është thellësisht e papëlqyeshme në disa qoshe të Parlamentit të BE-së, ku do të ketë nevojë për mbështetjen e 361 nga 720 ligjvënësit për të mbajtur punën e saj. Shpesh emri i saj është asociuar edhe me skandale në BE, si ai i Pfizergate. Në Bruksel prej muajsh qarkullojnë emra për postet e mëdha. Ish-kryeministri socialist portugez António Costa përmendet shpesh për rolin e presidentit të këshillit. Kryeministrja e Estonisë Kaja Kallas, e njohur për qëndrimin e saj të ashpër ndaj Rusisë, është cilësuar si kryediplomati i mundshëm i bllokut. Metsola kërkon të drejtojë sërish parlamentin. Kryeministri polak Donald Tusk tha se partitë kryesore – si EPP nga ai vjen, socialistët dhe demokratët e qendrës së majtë dhe liberalët pro-biznesit, ende mbajnë shumicën në asamble, pavarësisht sukseseve të forta të së djathtës në Francë dhe Gjermani. Rruga e vetë Von der Leyen drejt pushtetit në vitin 2019 tregon se përleshja e punës së lartë mund të jetë e paparashikueshme.
Pakti i heshtur
Megjithatë ka ende disa mistere dhe hije të zeza rreth takimit. Media prestigjoze britanike “Financial Times”ka shkruar se darka e djeshme e liderëve të BE-së, ishte thjesht një formalitet, pasi rezulton se gjithçka tashmë është rënë dakord në G7. A i dha BE-ja dritën jeshile Joe Biden (një person i përkohshëm me aftësi të dyshimta njohëse, për të cilin është e diskutueshme se në çfarë gjendje do të përballet me zgjedhjet e nëntorit) dhe liderëve të Japonisë, Britanisë dhe Kanadasë, të cilët janë gjithashtu në nisje politike/faze e vendosjes?Vlen të përsëritet se nëse është vërtet e mundur që në takimin e G7 Scholz, Macron dhe Meloni orkestruan dhe lobuan me sukses se kush do të jetë favoriti kryesor i debatit në darkën e liderëve të BE-së, në për të cilën kreu i Komisionit duhet të pajtohet, atëherë BE-ja ka një problem të madh sistemik sepse ndryshimet në politikat publike nuk do të bazohen në rezultate zgjedhore, por në intriga dhe skema politike pa besueshmëri reale politike.
