Shtetet e Bashkuara dhe Irani kanë nënshkruar një memorandum mirëkuptimi që synon uljen e tensioneve dhe krijimin e një kuadri për negociata më të gjera politike, ekonomike dhe të sigurisë. Sipas raportimeve, dokumenti është firmosur në mënyrë elektronike nga presidentët e të dy vendeve, ndërsa ceremonia publike që ishte planifikuar në Gjenevë është anuluar.
Marrëveshja parashikon rihapjen e plotë të Ngushtica e Hormuzit, një nga korridoret më të rëndësishme për transportin global të energjisë, si dhe heqjen graduale të masave kufizuese detare që kishin ndikuar në qarkullimin tregtar në rajon.
Një nga elementët kryesorë të memorandumit është nisja e një periudhe 60-ditore negociatash për të përcaktuar detajet e një marrëveshjeje më të gjerë. Afati mund të zgjatet me pëlqimin e të dy palëve.
Në aspektin ekonomik, dokumenti parashikon:
- Zhbllokimin e aseteve iraniane të ngrira jashtë vendit;
- Lehtësimin gradual të sanksioneve ekonomike;
- Një plan investimesh me vlerë të deklaruar prej 300 miliardë dollarësh për zhvillimin ekonomik të Iranit;
- Integrimin më të madh ekonomik të Teheranit me vendet e rajonit të Gjirit.
Në fushën bërthamore, Irani riafirmon angazhimin se nuk do të zhvillojë armë bërthamore, ndërsa çështjet teknike mbi programin e tij bërthamor do të diskutohen në negociatat pasuese.
Marrëveshja trajton gjithashtu situatën në Liban, duke mbështetur respektimin e sovranitetit dhe integritetit territorial të vendit. Megjithatë, mënyra e zbatimit të kësaj pjese mbetet ende objekt diskutimi diplomatik.
Një kapitull i veçantë i memorandumit lidhet me administrimin e ardhshëm të Ngushticës së Hormuzit. Sipas dokumentit, Irani do të zhvillojë konsultime me Oman dhe shtetet e tjera bregdetare për organizimin e shërbimeve detare dhe menaxhimin e kalimeve në përputhje me të drejtën ndërkombëtare.
Analistët e tregjeve financiare e kanë interpretuar marrëveshjen si një sinjal të fortë stabilizimi rajonal. Pas publikimit të saj, çmimet ndërkombëtare të naftës shënuan rënie, ndërsa bursat kryesore globale reaguan pozitivisht për shkak të uljes së rrezikut gjeopolitik në Lindjen e Mesme.
Megjithatë, mbeten ende çështje të rëndësishme për t’u negociuar, përfshirë mekanizmat e heqjes së sanksioneve, administrimin afatgjatë të Hormuzit dhe detajet teknike të programit bërthamor iranian. Për këtë arsye, marrëveshja konsiderohet një hap fillestar drejt normalizimit të marrëdhënieve, ndërsa rezultati përfundimtar do të varet nga raundet e ardhshme të negociatave.
