Zhvillimet dramatike në Venezuelë kanë shkaktuar jo vetëm tronditje në Amerikën Latine, por edhe një ndarje të qartë politike në Ballkan. Pas operacionit ushtarak amerikan dhe arrestimit të presidentit Nicolas Maduro, vendet e rajonit kanë reaguar në mënyra diametralisht të kundërta, duke ekspozuar aleancat reale dhe pozicionimet strategjike.
Shqipëria dhe Kosova janë rreshtuar pa asnjë ekuivok në krah të Shteteve të Bashkuara dhe presidentit Donald Trump, duke e cilësuar aksionin në Venezuelë si një goditje të drejtpërdrejtë ndaj një regjimi të lidhur me krimin e organizuar, trafikun e drogës dhe autoritarizmin.
Ministrja e Jashtme e Shqipërisë deklaroi se Tirana qëndron “pa mëdyshje përkrah SHBA-së” në përballjen me atë që e cilësoi si regjim narko-terrorist, duke theksuar se bota nuk mund të tolerojë më shtete që funksionojnë mbi bazën e krimit dhe pandëshkueshmërisë.
Edhe Kosova reagoi fuqishëm. Presidentja Vjosa Osmani theksoi se veprimi amerikan përfaqëson një mesazh të qartë kundër narkoshteteve dhe diktaturave moderne, duke kujtuar se liria dhe pavarësia e Kosovës janë të lidhura drejtpërdrejt me vendosmërinë e SHBA-së dhe NATO-s.
Në krahun e kundërt qëndroi Serbia. Presidenti Aleksandar Vuçiç reagoi ashpër kundër ndërhyrjes amerikane, duke deklaruar se arrestimi i Maduros tregon se rendi juridik ndërkombëtar është shkatërruar dhe se bota sot udhëhiqet nga ligji i më të fortit.
Qëndrimi i Beogradit nuk është i rastësishëm. Serbia ka ruajtur prej vitesh marrëdhënie të ngushta me regjimin e Maduros, një aleat politik i rëndësishëm në arenën ndërkombëtare dhe një nga vendet që nuk njeh pavarësinë e Kosovës. Për këtë arsye, rënia e regjimit në Venezuelë shihet në Beograd si humbje politike dhe strategjike.
Ndërkohë, shumica e vendeve të Ballkanit Perëndimor kanë zgjedhur heshtjen ose qëndrime të kujdesshme. Disa shtete kanë deklaruar se po monitorojnë situatën dhe po fokusohen në sigurinë e qytetarëve të tyre në Venezuelë, pa marrë pozicion të qartë politik.
Greqia dhe Kroacia kanë njoftuar se janë në kontakt me komunitetet e tyre në Karakas, ndërsa Turqia ka bërë thirrje për përmbajtje dhe stabilitet, duke shmangur çdo referencë direkte ndaj arrestimit të Maduros.
Kriza e Venezuelës ka krijuar kështu një vijë të re ndarjeje politike edhe në Ballkan: nga njëra anë vendet që e shohin SHBA-në si garant të rendit dhe sigurisë globale, dhe nga ana tjetër aktorë që mbrojnë ose relativizojnë regjime autoritare në emër të “sovranitetit” dhe interesave politike.
Ajo që po ndodh tregon qartë se krizat globale nuk mbeten më lokale. Ato reflektohen drejtpërdrejt edhe në Ballkan, duke nxjerrë në pah aleancat reale dhe zgjedhjet që secili shtet është i gatshëm të bëjë.
Në këtë përballje, Shqipëria dhe Kosova kanë zgjedhur qartë anën e tyre. Serbia po ashtu. Dhe kjo ndarje pritet vetëm të thellohet.
