Gruaja që u shfaq në “kiss cam” gjatë një koncerti të Coldplay ka folur për herë të parë publikisht, disa muaj pasi një video 16-sekondëshe u bë virale dhe, sipas saj, i shkatërroi jetën personale dhe profesionale.
Ngjarja ndodhi në korrik të vitit 2025, gjatë një koncerti në Boston, kur ajo u shfaq në ekranin gjigant të stadiumit në krahët e drejtorit ekzekutiv të kompanisë ku punonte. Një koment me shaka nga skena dhe reagimi i sikletshëm i çiftit mjaftuan që pamjet të përhapeshin me shpejtësi në rrjetet sociale, duke ndezur një stuhi reagimesh globale.
Pas publikimit të videos, kompania u përfshi nga një krizë e brendshme, ndërsa të dy personat dhanë dorëheqjen nga postet drejtuese. U zbulua se të dy ishin të martuar, çka e thelloi edhe më shumë reagimin publik. Ajo paraqiti kërkesë për divorc disa javë më vonë.
Në rrëfimin e saj të parë, ajo pranoi përgjegjësinë për atë që ndodhi, duke e quajtur një vendim të gabuar të marrë nën ndikimin e alkoolit dhe atmosferës festive. Ajo tha se e pagoi çmimin duke hequr dorë nga karriera dhe reputacioni i ndërtuar prej vitesh.
Pasojat, sipas saj, ishin shkatërruese. Përveç humbjes së punës, ajo dhe familja u përballën me kërcënime me vdekje, ngacmime të vazhdueshme në internet, publikim të të dhënave personale dhe prani të paparacëve pranë shtëpisë. Për javë të tëra, familja merrte qindra telefonata të padëshiruara në ditë.
Situata ndikoi rëndë edhe te fëmijët e saj adoleshentë, të cilët nisën të shmangnin daljet në publik dhe ndiheshin të frikësuar për sigurinë e tyre. Një mesazh kërcënues, i dëgjuar rastësisht nga fëmijët, shënoi pikën më të errët për të si nënë.
E rraskapitur emocionalisht, ajo u largua për disa ditë në një zonë malore për të qëndruar vetëm. Ajo rrëfen se u shndërrua në një objekt talljeje globale dhe se, si grua, mbajti pjesën më të madhe të sulmeve dhe fyerjeve seksiste, ndërsa figura mashkullore u trajtua më lehtë nga opinioni publik.
Edhe muaj më vonë, pasojat vazhdojnë. Ajo është ende pa punë, ka humbur miq dhe fëmijët ndihen të turpëruar që ajo t’i shoqërojë në shkollë apo aktivitete sportive. Ajo pranon se zemërimi i tyre mund ta shoqërojë për gjithë jetën.
Në rrëfimin e saj, ajo thekson se reagimi ndaj saj ishte i pabarabartë dhe i ngarkuar me paragjykime gjinore. Sipas saj, gabimi u përdor për të fshirë çdo arritje profesionale dhe personale që kishte ndërtuar ndër vite.
Pavarësisht gjithçkaje, ajo shpreson që historia e saj të shërbejë si mësim, veçanërisht për fëmijët e saj: se njerëzit mund të gabojnë rëndë, por askush nuk duhet të përballet me kërcënime, urrejtje dhe shkatërrim total të jetës për një moment dobësie.
Në fund të rrëfimit, mes emocioneve, ajo lë një mesazh të thjeshtë: shoqëria duhet të mësojë të jetë më e dhembshur dhe më e sjellshme, sepse shkatërrimi publik i një njeriu nuk është kurrë zgjidhje.
