Presidenti Donald Trump duket se e ka mësuar mësimin e nxënë me dhimbje nga të gjithë paraardhësit e tij të shekullit të 21-të: Nuk mund t’i rivendosësh marrëdhëniet e SHBA-së me Vladimir Putinin. Rruga e Trumpit nga idolizimi i udhëheqësit rus te qortimi i tij ka qenë një melodramë gjeopolitike e personalizuar. Por ajo që ndodh më pas është shumë më e rëndësishme. Epifania e presidentit ofron mundësi të reja për Ukrainën, kritikët e Putinit në Kongres dhe aleatët e frikësuar të Amerikës. Por ajo vjen edhe me rrezik – më së shumti një provë të vullnetit midis meshkujve alfa, Trump dhe Putin, të cilët kontrollojnë dy arsenalet kryesore bërthamore në botë. Trump gjithmonë përpiqet ta rrisë nivelin e armiqve dhe miqve të huaj me retorikë dhe tarifa. Por tani ai është përballë një kundërshtari të pamëshirshëm që ngre rreziqet jo me mburrje, por me jetë njerëzore, siç tregojnë sulmet e intensifikuara me dronë ndaj Kievit – një mesazh i qartë për Shtëpinë e Bardhë.
Natyra transaksionale e Trump është e tillë sa është e drejtë të pyesësh se sa gjatë do të zgjasë armiqësia e tij ndaj ish-mikut të tij në Kremlin. Dhe edhe pse ai po flet për ndihmën e Ukrainës për të mbrojtur veten, është e vështirë të parashikosh që transformimi i tij të shtrihet për t’u krahasuar me dhjetëra miliarda dollarë ndihmë ushtarake dhe financiare të dërguara në Kiev nga Kongresi i SHBA-së gjatë administratës së Biden. Megjithatë, presidenti i tha NBC News të enjten se ka siguruar një marrëveshje përmes NATO-s për të dërguar raketa të reja anti-raketë Patriot në Kiev, të cilat i nevojiten urgjentisht për të sprapsur sulmet ruse ndaj objektivave civile. “Ne po i dërgojmë armë NATO-s dhe NATO po paguan për këto armë, njëqind për qind”, tha presidenti. “Ne do t’i dërgojmë NATO-s sisteme Patriot dhe më pas NATO do t’i shpërndajë ato”, shtoi ai. Parametrat e saktë të marrëveshjes nuk ishin menjëherë të qarta dhe CNN ka kontaktuar aleancën. Trump duket se ka arritur në një pikë kthese. Ai ka kaluar nga fajësimi i padepërtueshëm i viktimës së luftës, Ukrainës, në akuzimin e agresorit, Rusisë, për zgjatjen e panevojshme të saj. Pyetja është, si e ndryshon kjo politikën e SHBA-së ndaj luftës dhe ndaj Rusisë, si dhe përpjekjet e vetë Trumpit për të ushtruar lidershipin e SHBA-së dhe politikën e brendshme rreth Ukrainës?
