”Nga Anxhela Kola”
Ka momente kur të protestosh nuk është më akt rebelimi, por akt ndërgjegjeje. Kur fjala “durim” përdoret për të mbuluar padrejtësinë, kur varfëria justifikohet si realitet global dhe poshtërimi shitet si stabilitet, atëherë heshtja pushon së qeni neutralitet — bëhet bashkëfajësi.Sot nuk protestohet për parti, por për dinjitet.
Nuk protestohet për karrige, por për të ardhmen.
Nuk protestohet nga urrejtja, por nga nevoja për të jetuar me kokën lart.
Rinia po përballet me një realitet ku puna nuk siguron jetë, arsimi nuk garanton shpresë dhe ndershmëria nuk shpërblehet. Një vend ku i riu detyrohet të zgjedhë mes ikjes dhe nënshtrimit, nuk është vend që ecën përpara — është vend që zbrazet.
Protesta është mjet demokratik, i ligjshëm dhe i domosdoshëm kur institucionet nuk dëgjojnë më. Ajo është mënyra më e qartë për të thënë: ky realitet nuk na përfaqëson. Të protestosh sot do të thotë të kërkosh llogari për varfërinë që po normalizohet, për arrogancën që po sundon, për një sistem që i mbron të fortët dhe i shkel të dobëtit.
Heshtja është komode për pushtetin.
Sepse heshtja nuk kërkon shpjegime.
Nuk kërkon transparencë.
Nuk kërkon përgjegjësi.
Por çdo ditë që heshtim, çmimin e paguajmë ne: me rroga që nuk mjaftojnë, me ëndrra që shtyhen, me një të ardhme që bëhet gjithnjë e më e paqartë.
Prandaj protesta sot nuk është zgjedhje politike.
Është detyrë morale.
THIRRJE PËR RININË
Rini,
mos e lini zërin t’ju plaket para kohe.
Mos e lini shpirtin të mësohet me pak,
kur meriton shumë.
Mos e quani ikjen fitore,
kur vendi ka nevojë për qëndrimin tuaj.
Mos e quani heshtjen zgjuarsi,
kur ajo ushqen padrejtësinë.
Ju jeni brezi që nuk duhet të rritet me shpinë të përkulur,
as me sytë nga toka.
Ju jeni fjala që ende mund të thuhet,
hapi që ende mund të hidhet.
Dilni.
Jo për të thyer,
por për të zgjuar.
Jo me dhunë,
por me dinjitet.
Jo me urrejtje,
por me guxim.
Sepse ky vend nuk po vdes nga mungesa e pasurisë,
por nga mungesa e zërit.
Dhe zëri që mungon më shumë sot, është i juaji.
Mos prisni që historia t’ju pyesë pse heshtët.
Flisni tani.” Qëndroni drejt.:Protestoni.
Jo që ky vend të digjet,por që të shpëtohet.
