Një ngjarje e rëndë dhe thellësisht shqetësuese po trondit themelet e sistemit të drejtësisë në vend. Vendimet zyrtare të Komisionit të Pavarur të Kualifikimit janë zhdukur nga sistemi, ndërsa aksesi publik ndaj tyre është mbyllur pa asnjë shpjegim bindës. Ky nuk është një incident teknik, por një skandal i pastër institucional që ngre dyshime serioze për mbulim, manipulim dhe shkelje flagrante të ligjit.
Institucioni që u ngrit për të garantuar transparencë, integritet dhe pastrim të sistemit të drejtësisë, sot po vepron në errësirë totale. Vendimet që duhet të jenë publike, të aksesueshme dhe të verifikueshme nga çdo qytetar, janë fshirë pa gjurmë. Ky veprim përbën një sulm frontal ndaj parimit të llogaridhënies dhe një akt arrogance institucionale ndaj publikut.
Nuk ka reformë në drejtësi pa transparencë. Nuk ka vetting pa dokumente. Nuk ka besim publik kur institucionet fshijnë vendimet e tyre dhe mbyllin gojën përballë pyetjeve legjitime. Çdo orë heshtje nga KPK vetëm sa thellon dyshimet se kemi të bëjmë me një veprim të qëllimshëm dhe jo me një “problem teknik” të rastësishëm.
Zhdukja e historikut zyrtar krijon një precedent ekstremisht të rrezikshëm: sot fshihen vendimet, nesër fshihen përgjegjësitë. Kur dokumentet zhduken, zhduket edhe mundësia e kontrollit nga media, shoqëria civile dhe qytetarët. Dhe aty ku nuk ka kontroll, lulëzon abuzimi.
Ky veprim i paprecedent tregon qartë se reforma në drejtësi po rrëshqet nga një proces pastrimi në një mekanizëm të mbyllur, të pakontrollueshëm dhe potencialisht të kapur. Një sistem që fshin gjurmët e veta nuk ka asgjë të përbashkët me drejtësinë — ai i shërben vetëm mbrojtjes së vetes.
Nëse vendimet nuk rikthehen menjëherë, nëse nuk jepet një shpjegim i plotë dhe publik, dhe nëse nuk identifikohen përgjegjësit konkretë për këtë skandal, atëherë kemi të bëjmë me një krizë të hapur kushtetuese dhe demokratike. Heshtja nuk është më opsion. Çdo ditë që kalon pa transparencë është një ditë tjetër ku besimi publik shkatërrohet.
Drejtësia nuk mund të funksionojë në errësirë. Një drejtësi që fshin vendimet e veta është një drejtësi që ka frikë nga e vërteta. Dhe kur drejtësia ka frikë nga e vërteta, problemi nuk është më teknik — është thellësisht politik, institucional dhe moral.
