Analisti dhe publicisti Frrok Çupi rikthehet te dosja e Tropojës, duke hedhur dritë mbi prapaskena që, sipas tij, shpjegojnë një nga kapitujt më të errët të tranzicionit shqiptar. Në analizën e tij, ai argumenton se ngjarjet që tronditën Tropojën nuk ishin episode të izoluara, por pjesë e një sulmi të organizuar kundër fisit Haklaj, me pasoja shkatërruese për rendin shoqëror dhe jetën publike në zonë.
Sipas Çupit, eliminimi i 14 burrave të këtij fisi përfaqëson kulmin e një përplasjeje ku politika u përzie me pushtetin fisnor, duke e shndërruar konfliktin në instrument kontrolli dhe frikësimi. Ai thekson se përdorimi i lidhjeve fisnore si mjet pushteti shkatërroi ekuilibrat socialë dhe prodhoi një klimë dhune e heshtjeje që zgjati për vite.
Në analizë, Çupi e lidh drejtpërdrejt këtë përgjakje me klimën politike të asaj kohe, duke ngritur akuza të rënda për përgjegjësi politike në nxitjen dhe përshkallëzimin e konfliktit. Sipas tij, ambicia për kontroll absolut e ktheu fisin në objekt sulmi, ndërsa institucionet zgjodhën heshtjen, duke lejuar që e vërteta të mbetej e fshehur.
Ai përshkruan pasojat afatgjata të kësaj tragjedie: familje të shpërndara, pasuri të shkatërruara dhe një zonë të tërë të lënë në ankth e pasiguri. Për Çupin, Tropoja u shndërrua në shembullin ekstrem të asaj që ndodh kur politika braktis parimet dhe mbështetet te frika, fisi dhe përplasja.
Në fund, analisti paralajmëron se rikthimi i së njëjtës frymë në jetën politike rrezikon të përsërisë historinë. Dosja Tropojë, sipas tij, nuk duhet trajtuar si kapitull i mbyllur, por si mësim kombëtar për pasojat e përzierjes së pushtetit me konfliktet fisnore dhe për domosdoshmërinë e një shteti që mbështetet te ligji dhe jo te lidhjet e gjakut.
