Çfarë nderi — për një “burrë gjigant”, siç më përshkroi ai (duke nënkuptuar, sigurisht, nga një “vend i vogël”) — të tërheq vëmendjen e virtuozit të padiskutueshëm të politikës britanike të titujve bombastikë.
Ai tha — dhe po e citoj fjalë për fjalë:
“Ja ç’të them, z. Rama, e dije që një në çdo 50 shqiptarë në Britani është në burg? Ndaj, trego pak vullnet të mirë dhe merr të gjithë mbrapsht nesër, sepse kjo është hipokrizi.”
Epo, z. Farage — më lejoni t’jua kthej sfidën me diçka jashtëzakonisht të mërzitshme për stilin tuaj: shifra reale.
Ajo që thatë, se “një në 50 shqiptarë në burg” — nuk është fakt. Është absurde. Një klasik i recetës pas-Brexit të “post-së-vërtetës”: “Nëse tingëllon frikshëm, duhet të jetë e vërtetë.”
E dini çfarë del kur i kontrollon vërtet numrat? Befasi! Edhe po të supozonim që çdo shqiptar aktualisht në burg në Mbretërinë e Bashkuar është realisht fajtor (edhe pse shumë prej tyre janë thjesht viktima të një sistemi vizash të vjetruar dhe kufizues), shkalla e kriminalitetit mes shqiptarëve në MB nuk është më e lartë se ajo e vetë popullsisë britanike — përkundrazi, ndoshta edhe më e ulët.
Tani, meqë të dy duket se e vlerësojmë “vullnetin e mirë” dhe jemi të ndjeshëm ndaj “hipokrizisë”, ja çfarë propozoj:
Të sjellim të dy shifrat tona në tavolinë. Nëse pretendimi juaj “një në 50” rezulton i saktë — unë, personalisht, angazhohem t’i marr të gjithë mbrapsht. Nuk është një titull konkurrues — është një angazhim publik.
Por nëse ajo statistikë frikësuese del të jetë thjesht karburant për tabloidë — nuk ka nevojë për falje. As për dramë. Thjesht do të vini në Shqipëri — si i ftuari im i nderit.
