Në tridhjetë vitet e fundit, “bosët” e politikës shqiptare, Fatos Nano, Sali Berisha, Ilir Meta e Edi Rama, janë akuzuar e kundër-akuzuar për korrupsion në shifra stratosferike, në miliona e miliona dollarë.
Opinioni publik është bombarduar në mënyrë të pandërprerë me akuza për koncesione, favore biznesmenësh, leje ndërtimi, resorte, miniera, vila, pallate, troje e gjithëfarëlloj pasurish të tjera të paluajtshme e monetare.
Një pjesë e këtyre akuzave të hedhura në eterin publik mbështetet, kryesisht, në pasurimin e drejtuesve të lartë shtetërorë dhe pasuesve të tyre, në krahasim me qytetarët që vijojnë të jenë prej vitesh në një stanjacion të lodhshëm ekonomik.
Me krjimin e “Drejtësisë së Re”, shumëkush priti që “bosët” e politikës të japin llogari përballë fakteve dhe provave konkrete për “akuzat publike”, për pasuritë e tyre, për vendimmarrjen e ndikuar nga interesa okulte e të tjerë të ngjashme.
