Për Izraelin të gjitha opsionet janë në tavolinë. Sulmi i 1 tetorit do të pasohet nga një hakmarrje e ashpër kundër Iranit. Kryeministri Benjamin Netanyahu tha: “Irani ka bërë një gabim të madh dhe do të paguajë për të”. Zëdhënësi i IDF, Daniel Hagari siguroi: “Ne do të veprojmë në kohën dhe vendin që do të zgjedhim.” Çështja është se në cilat objektiva do të përqendrohet përgjigja e Izraelit, të cilat, sipas Michael Milshtein, drejtor i Forumit për Studime Palestineze në Qendrën Moshe Dayan në Tel Aviv, do të jenë “dramatike” dhe mund të “godisin portet, naftën ose objektet ushtarake” ose edhe “selia e Pasdaran”. Sipas vëzhguesve të tjerë, hakmarrja izraelite në vend të kësaj mund të përqendrohet në vendet bërthamore të Republikës Islamike, një skenar që nuk gjen mbështetje nga Shtetet e Bashkuara, siç e ka bërë të qartë Presidenti Joe Biden, duke konfirmuar se ka diskutime të vazhdueshme me izraelitët për përgjigje ndaj sulmit iranian, i cili “duhet të jetë proporcional”
Objektivat e Izraelit
Izraeli, megjithatë, nuk ka mungesë të objektivave. Duke u nisur nga infrastrukturat bërthamore që kanë qenë në pikëpyetje për më shumë se njëzet vjet. Në këtë rast, qendrat e pasurimit të uraniumit Natanz dhe Fordoë kryesojnë listën së bashku me termocentralin bërthamor Busher, reaktorin e ujit të rëndë në Arak, bazën ushtarake Parçin dhe qendrën kërkimore ushtarake në Isfahan. Por për të shkatërruar centrifugat dhe uraniumin e pasuruar, bombat duhet të shpojnë dhjetëra metra beton dhe gurë. Në rastin e Natanzit dhe Fardoëit bëhet fjalë për njëqind metra shkëmb dhe beton arme. Të vetmet bomba të afta për të kapërcyer mbrojtje të ngjashme falë 14 mijë kilogramëve të tyre, nga të cilat 2300 eksplozivë, janë Gbu 57 të prodhimit amerikan. Një objektiv tjetër strategjik, i aftë për të shumëfishuar pakënaqësinë e brendshme dhe për të shkaktuar një kryengritje, është shkatërrimi i terminaleve të naftës të Kharg në Gjirin Persik dhe Jaskut në Gjirin e Omanit. Pa këto lehtësira, Irani nuk do të ishte më në gjendje të eksportonte naftën e tij. Izraeli mund të përqendrohet në një mega-sulm të aftë për të prerë kokat e udhëheqjes iraniane me një goditje, duke fshirë kërcënimin bërthamor, duke privuar vendin nga burimet dhe duke asgjësuar udhëheqësit e Pasdaran. Dhe në heshtje amerikanët gjithashtu mund të jepnin një dorë.
“Shkrumbimi” i Tel Avivit
Por tani Teherani po pret përgjigjen e Tel Avivit. Sërish sipas Neë York Times, në fakt, Pasdaran tashmë kanë përgatitur qindra raketa për një sulm të dytë, në rast të një përgjigjeje ushtarake nga Izraeli ose Shtetet e Bashkuara.Burime të cituara nga gazeta amerikane parashikojnë gjithashtu se Khamenei do të kryejë lutjet e ardhshme të së premtes në Teheran, siç ndodh vetëm në rrethana krize të rënda. Prandaj Teherani e paralajmëroi Uashingtonin kundër çdo ndërhyrjeje në mbështetje të Izraelit dhe bëri të ditur se kishte përdorur vetëm një pjesë të arsenalit të tij raketor. “Nëse shteti hebre do të përgjigjet, ne do ta rrafshojmë Tel Avivin me tokë dhe do ta bëjmë hi,” kërcënoi ish-komandanti i Forcave Qods, Ahmad Vahidi.
Bomba bërthamore
Ekspertët bërthamorë, siç u theksua, vlerësojnë se Iranit nuk do t’i duhen javë për të krijuar një armë bërthamore, por muaj, e ndoshta edhe një vit. Ata sqarojnw se koha që me shumë gjasa do t’i duhej Iranit për të prodhuar një bombë nga uraniumi shumë i pasuruar ishte ngatërruar me të gjithë procesin e shndërrimit të këtij uraniumi në armë. Sepse, shpjegojnë ata, pasi të prodhohet mjaftueshëm metal uranium, ai duhet të përpunohet me kujdes në bërthamën e bombës atomike, e cila më pas pozicionohet në mes të pjesëve të tjera të kokës bërthamore që është instaluar përfundimisht në majë të raketës. “Duhet metalurgji dhe inxhinieri e avancuar,” tha njwri prej ekspertwvw. Procesi është shumë më i vështirë sesa mund të pritet.
