Në nëntor të vitit 2017, dhjetra forca policore rrethuan me bujë resortin “Santa Quaranta” buzë detit të Sarandës në zbatim të një vendimi sekuestrimi të bazuar në ligjin “Antimafia”. I shtrirë në rreth 30 mijë metra katrorë, resorti që kishte shërbyer si kamp i Pushimit të Punëtorëve gjatë regjimit komunist, administrohej nga Bashkim Balili, vëllai i madh i Kelmend Balilit – i njohur si “Eskobari i Ballkanit” dhe i dënuar me 10 vjet burg në vitin 2019 për trafik ndërkombëtar narkotikësh.
Pas sekuestrimit, resorti “Santa Quaranta” shërbeu si aset i çmuar për Agjencinë e Administrimit të Pronave të Sekuestruara dhe Konfiskuara, AAPSK në gjenerimin e të ardhurave. Por shtatë vjet më pas, resorti i është rikthyer pronarit të mëparshëm, Bashkim Balili, ndërsa AAPSK ndodhet në një proces gjyqësor për të përcaktuar se cila do të jetë pjesa e vet takuese prej 40% e godinës.
Të dhënat e siguruara nga BIRN përmes dokumenteve gjyqësore tregojnë se rikthimi i resortit në duart e familjes Balili u mundësua nga një vendim i Gjykatës së Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar i shtatorit 2020, i cili çliroi nga masa e sekuestros kompaninë që administronte resortin dhe konfiskoi në favor të shtetit vetëm 40% të objektit.
Në pritje të vendimit të gjykatës se cila pjesë e hotelit do t’i takojë shtetit, drejtori i AAPSK, Idriz Haxhiaj i tha BIRN se kishin arritur një marrëveshje me Balilin për dhënien e ambienteve me qira për 5 muaj gjatë sezonit veror, duke arkëtuar në favor të shtetit 12 mijë euro në muaj.
Haxhiaj shtoi gjithashtu se në kontratën e qiradhënies është përcaktuar se Balili merr përsipër ruajtjen dhe një qira mujore simbolike për pjesën tjetër të vitit, duke kursyer sipas tij për Agjencinë ruajtjen me polici private.
“Kjo marrëveshje u arrit pas dy vitesh vërdallosje, si dhe një procesi civil që vijon ende për përpjestimin në natyrë të pjesës ideale të secilit, 60% Balili dhe 40% shteti,” tha Idrizaj.
Resorti “Santa Quaranta” është vetëm një nga pronat e sekuestruara që i rikthehet pronarit të mëparshëm.
Për shkak të vendimeve gjyqësore të komplikuara në zbatim dhe mungesës së interesit nga individët dhe institucionet shtetërore për blerë apo përdorur pronat e konfiskuara nga krimi i organizuar, shumë prej tyre përfundojnë sërish në duart e këtyre grupeve.
