Ka shumë interes për marrëveshjen mes kryeministres italiane Georgia Meloni dhe kryeministrit Edi Rama, për strehimin në Shqipëri për procesin e procedurave të azilit të refugjatëve afrikanë që kapen në det të hapur, të cilat filluan këtë javë, në një përpjekje për të trajtuar rritjen e migracionit të parregullt.
Gjermania, e cila ka shpallur rregullore të reja kufitare pas sulmeve të dyshuara islamike dhe rritjes së partive politike të ekstremit të djathtë kundër imigracionit, është veçanërisht e prirur të shohë se si funksionon marrëveshja. Dhe gjatë një vizite në Romë muajin e kaluar, kryeministri i Mbretërisë së Bashkuar, Keir Starmer, vlerësoi përpjekjet e Melonit për të reduktuar flukset e migracionit, duke thënë se “qeveria e tij e pragmatizmit” kërkonte qasje të reja për menaxhimin e çështjes.
Vitin e kaluar, numri i kalimeve të parregullta kufitare në BE arriti në rreth 380,000. Sindikata mori 1.1 milionë kërkesa për azil, me 17% më shumë krahasuar me vitin 2022 – një trend i qëndrueshëm rritës gjatë tre viteve të fundit. Kjo rritje e kalimeve të parregullta kufitare dhe kërkesave për azil ka ringjallur debatin rreth transferimit të procedurave të azilit në vendet e treta.
Por çfarë është kjo skemë dhe a do ta arrijë qëllimin e saj?
