Pas miliardave lekë të investuara në infrastrukturën rrugore gjatë viteve të fundit, po del në pah një realitet shqetësues: rrugë që shemben pak javë pas inaugurimit, defekte serioze strukturore dhe dyshime të forta për korrupsion dhe klientelizëm në nivelet më të larta të qeverisjes. Investimet e shpallura si suksese madhore po rezultojnë një barrë e rëndë për taksapaguesit shqiptarë.
Segmenti Qukës–Qafë Plloçë, një nga projektet më të kushtueshme infrastrukturore në vend, u inaugurua me ceremoni pompoze, por vetëm pak javë më pas u përball me shembje të bankinave dhe probleme serioze sigurie. Autoritetet fajësuan reshjet e shiut, por ekspertët e shohin këtë si pjesë të një modeli të përsëritur dështimesh.
Probleme të ngjashme janë evidentuar edhe në akse të tjera të inauguruara së fundmi, si rruga Shëngjin–Velipojë, unaza e Burrelit, Tuneli i Murrizit dhe Tuneli i Llogarasë, ku pamjet e ujit që rridhte nga tavani i tunelit alarmuan opinionin publik. Këto raste kanë ngritur pikëpyetje serioze mbi cilësinë e projekteve, supervizimin teknik dhe përdorimin real të fondeve publike.
Sipas ekspertëve të infrastrukturës, këto dështime nuk janë incidente të izoluara, por pasojë e një sistemi të ndërtuar mbi klientelizëm dhe ndërhyrje politike në tendera. Projektet, sipas tyre, janë realizuar pa studime të plota gjeologjike, pa konsultime teknike serioze dhe me nxitim, duke sakrifikuar cilësinë në favor të përfitimeve financiare.
Investigime të fundit kanë ngritur dyshime mbi manipulimin e garave dhe paracaktimin e kompanive fituese, ndërkohë që kërkesa për heqjen e imunitetit të zyrtarëve të lartë të përfshirë në këto çështje mbetet e bllokuar në Kuvend. Kjo situatë ka shtuar akuzat për mbrojtje politike dhe pengim të drejtësisë.
Ekspertët theksojnë se supervizimi i punimeve shpesh është fiktiv, raportimet për volumet dhe cilësinë e punës janë të fryra, ndërsa kompanitë e lidhura me pushtetin përfitojnë kontrata të njëpasnjëshme. Si pasojë, qytetarët përballen me rrugë të pasigurta, ndërsa fondet publike humbasin në një rrjet interesash të ngushta.
Sipas vlerësimeve ekonomike, një pjesë e konsiderueshme e fondeve të destinuara për infrastrukturën nuk investohen realisht në zhvillimin e vendit, por përdoren për të ushqyer korrupsionin dhe pasurimin e paligjshëm të segmenteve të caktuara të elitës politike dhe biznesore.
Ndërsa rrugët po shemben, përgjegjësia politike mbetet ende në këmbë. Në mungesë të transparencës dhe llogaridhënies, investimet publike rrezikojnë të mbeten vetëm propagandë, ndërsa qytetarët vazhdojnë të paguajnë koston e një sistemi të dështuar.
Pas miliardave lekë të investuara në infrastrukturën rrugore gjatë viteve të fundit, po del në pah një realitet shqetësues: rrugë që shemben pak javë pas inaugurimit, defekte serioze strukturore dhe dyshime të forta për korrupsion dhe klientelizëm në nivelet më të larta të qeverisjes. Investimet e shpallura si suksese madhore po rezultojnë një barrë e rëndë për taksapaguesit shqiptarë.
Segmenti Qukës–Qafë Plloçë, një nga projektet më të kushtueshme infrastrukturore në vend, u inaugurua me ceremoni pompoze, por vetëm pak javë më pas u përball me shembje të bankinave dhe probleme serioze sigurie. Autoritetet fajësuan reshjet e shiut, por ekspertët e shohin këtë si pjesë të një modeli të përsëritur dështimesh.
Probleme të ngjashme janë evidentuar edhe në akse të tjera të inauguruara së fundmi, si rruga Shëngjin–Velipojë, unaza e Burrelit, Tuneli i Murrizit dhe Tuneli i Llogarasë, ku pamjet e ujit që rridhte nga tavani i tunelit alarmuan opinionin publik. Këto raste kanë ngritur pikëpyetje serioze mbi cilësinë e projekteve, supervizimin teknik dhe përdorimin real të fondeve publike.
Sipas ekspertëve të infrastrukturës, këto dështime nuk janë incidente të izoluara, por pasojë e një sistemi të ndërtuar mbi klientelizëm dhe ndërhyrje politike në tendera. Projektet, sipas tyre, janë realizuar pa studime të plota gjeologjike, pa konsultime teknike serioze dhe me nxitim, duke sakrifikuar cilësinë në favor të përfitimeve financiare.
Investigime të fundit kanë ngritur dyshime mbi manipulimin e garave dhe paracaktimin e kompanive fituese, ndërkohë që kërkesa për heqjen e imunitetit të zyrtarëve të lartë të përfshirë në këto çështje mbetet e bllokuar në Kuvend. Kjo situatë ka shtuar akuzat për mbrojtje politike dhe pengim të drejtësisë.
Ekspertët theksojnë se supervizimi i punimeve shpesh është fiktiv, raportimet për volumet dhe cilësinë e punës janë të fryra, ndërsa kompanitë e lidhura me pushtetin përfitojnë kontrata të njëpasnjëshme. Si pasojë, qytetarët përballen me rrugë të pasigurta, ndërsa fondet publike humbasin në një rrjet interesash të ngushta.
Sipas vlerësimeve ekonomike, një pjesë e konsiderueshme e fondeve të destinuara për infrastrukturën nuk investohen realisht në zhvillimin e vendit, por përdoren për të ushqyer korrupsionin dhe pasurimin e paligjshëm të segmenteve të caktuara të elitës politike dhe biznesore.
Ndërsa rrugët po shemben, përgjegjësia politike mbetet ende në këmbë. Në mungesë të transparencës dhe llogaridhënies, investimet publike rrezikojnë të mbeten vetëm propagandë, ndërsa qytetarët vazhdojnë të paguajnë koston e një sistemi të dështuar.
