Sot Shqipëria gjendet përballë një udhëkryqi historik. Nga njëra anë qëndron vazhdimi i një realiteti të mbushur me padrejtësi, korrupsion, shpërdorim të pasurisë publike dhe largimin masiv të të rinjve. Nga ana tjetër qëndron shpresa për ndryshim, për një shtet që respekton qytetarin, ligjin dhe dinjitetin njerëzor.
Për vite me radhë shqiptarët kanë duruar varfërinë, mungesën e mundësive, padrejtësitë dhe arrogancën e pushtetit. Kanë parë sesi pasuritë e vendit janë përqendruar në duart e një pakice, ndërsa mijëra familje janë detyruar të kërkojnë një jetë më të mirë larg atdheut. Kanë parë sesi puna e ndershme është nënvlerësuar, ndërsa privilegjet dhe lidhjet politike janë kthyer në rrugën më të shpejtë drejt suksesit.
Megjithatë, asnjë popull nuk mund të jetojë përgjithmonë në heshtje. Ka momente kur ndërgjegjja qytetare zgjohet dhe kërkon llogari. Ka momente kur durimi shndërrohet në qëndresë dhe kur qëndresa shndërrohet në shpresë.
Sot më shumë se kurrë Shqipëria ka nevojë për qytetarë që nuk heshtin përballë padrejtësisë. Ka nevojë për të rinj që besojnë se e ardhmja e tyre mund të ndërtohet këtu. Ka nevojë për intelektualë, profesionistë, sipërmarrës, punëtorë e studentë që të bashkohen në mbrojtje të interesit publik dhe të vlerave demokratike.
Kjo nuk është një thirrje kundër individëve. Është një thirrje kundër pandëshkueshmërisë. Nuk është një thirrje për përçarje. Është një thirrje për përgjegjësi. Nuk është një betejë për pushtet. Është një përpjekje për të rikthyer besimin se Shqipëria mund të qeveriset me ndershmëri, drejtësi dhe respekt për qytetarin.
Asnjë komb nuk ecën përpara duke humbur rininë e tij. Asnjë shtet nuk forcohet duke shpërblyer korrupsionin dhe duke ndëshkuar meritën. Asnjë shoqëri nuk mund të ndërtojë të ardhmen duke harruar drejtësinë.
Prandaj ka ardhur koha që zëri i qytetarëve të dëgjohet më fort se zhurma e propagandës. Ka ardhur koha që shpresa të triumfojë mbi frikën dhe dinjiteti mbi nënshtrimin.
Le të jetë kjo koha kur shqiptarët zgjedhin të mos heshtin më. Le të jetë ky fillimi i një qëndrese qytetare që kërkon drejtësi, transparencë dhe llogaridhënie. Le të jetë ky momenti kur besimi tek Shqipëria rilind.
Sepse e ardhmja nuk ndërtohet nga ata që dorëzohen, por nga ata që qëndrojnë.
Shpresa lind nga qëndresa. Shqipëria meriton më shumë.
Paulin Maçaj
Shkodër
