Sulmet e fundit publike ndaj Ervin Salianjit nga ana e Besnik Kastratit kanë ngjallur reagime dhe pikëpyetje të forta në opinionin publik. Jo për përmbajtjen e tyre politike, por për faktin se vijnë nga një person që vetë ka qenë për vite me radhë pjesë e sistemit dhe që sot mban mbi vete një të shkuar të rëndë ligjore.
Besnik Kastrati është një ish-eksponent i Partisë Demokratike në Shkodër, i cili ka ndërtuar karrierën e tij përmes funksioneve politike dhe administrative. Nga gazetaria pranë “Rilindjes Demokratike”, te drejtimi i Forumit Rinor të PD-së, e më pas poste në administratë, ai ka qenë pjesë aktive e pushtetit vendor dhe qendror.
Por pikërisht ushtrimi i këtyre funksioneve e ka çuar përballë drejtësisë. Kastrati është i dënuar për shpërdorim detyre, një vepër penale e lidhur drejtpërdrejt me korrupsionin dhe keqpërdorimin e pushtetit publik gjatë kohës që ushtronte funksionin e drejtorit të ALUIZNI-t në Shkodër. Ky nuk është opinion politik, por fakt i dalë nga vendimet e drejtësisë.
Në këtë kontekst, pretendimi për të dhënë leksione morali politik dhe sulmet ndaj Ervin Salianjit – një nga figurat më aktive të opozitës në denoncimin e korrupsionit dhe abuzimeve me pushtetin – përbëjnë një kontrast të fortë dhe të papranueshëm për publikun. Nuk mund të flasë për moral politik një person që është lidhur drejtpërdrejt me shkeljen e ligjit dhe keqmenaxhimin e detyrës shtetërore.
Sulmet personale dhe përpjekjet për të relativizuar luftën kundër korrupsionit nuk e ndihmojnë as Partinë Demokratike dhe as shoqërinë. Ato shërbejnë vetëm për të zhvendosur vëmendjen nga përgjegjësitë reale dhe për të mbuluar një të shkuar problematike.
Publiku ka të drejtë të dijë se kush flet, nga cili pozicion flet dhe me çfarë kredencialesh morale. Në politikë, fjalët peshojnë vetëm atëherë kur shoqërohen me integritet dhe përgjegjësi. Pa to, çdo sulm mbetet thjesht një përpjekje e dëshpëruar për të mbijetuar politikisht duke goditur të tjerët.
