Fushata partive politike është shndërruar në një miksazh i një dasme me mortin brenda, ku aktorët kryesorë nuk dinë të qajnë apo të qeshin me fitoren apo humbjen e tyre. Nëse Sali Berisha ka hyrë në këtë fushatë për të përfituar rifaktorizimin e tij pas goditjes vdekjeprurëse me “non gratën”, Edi Rama, megjithëse e ka të garantuar fitoren, rrezaton njëlloj nervozizmi të pashpjeguesëm.
Gjuha e tij fyese, denigruese, rugaçërore nuk shpërfaq relaksin e një fituesi, por marazin e një njeriu që e ka zënë një hall i madh. Pas 12 vitesh pushtet ekzekutiv dhe po aq në krye të bashkisë së Tiranës, Edi Rama manifeston në çdo takim dështimin e tij më të suksesshëm gjatë historisë të krijimit të shtetit modern shqiptar. Qeverisja e tij mund të jetë ekzemplari që do të studiohet gjatë në katedrat e universiteteve në mbarë botën, ku miti i korrupsionit botëror do të jetë Edi Rama, i cili në këto 12 vite qeverisëse ka korrur rekorde botërore në grabitje, vjedhje, shkatërrime, zhdukje prone dhe dhjetëra skandale që nuk kanë të sosur. Gjysma e qeverisë në burg dhe gjysma nën hetim me Ed kampionin në krye, tregojnë qartazi se për këtë qeverisje flasin bëmat dhe veprat, pa pasur nevojë të hedhësh gërma në letër për të sqaruar pillëqet e një zhuli qeveritar të shndërruar në një bandë gangsterësh të tipi Arturo Ui. Ahmetaj, Veliaj, Beqja, Xhaçka, Manastirliu, Koka, Rjepaj, Krifca, Peleshi, Kumbaro, Dako, Bufi, Mazniku, Ndreca etj, si dhe kryekomandatja Balluku janë antarët e bandës që kanë plaçkitur këtë vend.
