Siguria e Evropa po hyn në një fazë të re pasigurie, ndërsa roli i Shtetet e Bashkuara si garant kryesor i mbrojtjes së kontinentit vihet gjithnjë e më shumë në pikëpyetje.
Qëndrimet e fundit të presidentit Donald Trump dhe sinjalet për një tërheqje të mundshme nga angazhimet në Evropë kanë detyruar vendet e Bashkimit Evropian të rishikojnë strategjinë e tyre të sigurisë.
Në këtë kontekst, mbrojtja e kontinentit pritet të mbështetet kryesisht tek katër fuqi: Gjermania, Polonia, Franca dhe Mbretëria e Bashkuar.
Gjermania konsiderohet si shtylla kryesore e projektit të ri të mbrojtjes, me investime të mëdha ushtarake dhe një rol gjithnjë e më aktiv në sigurinë rajonale. Ndërkohë, Polonia shihet si linja e parë e mbrojtjes ndaj një kërcënimi të mundshëm nga Rusia, duke rritur ndjeshëm shpenzimet dhe kapacitetet ushtarake.
Nga ana tjetër, Franca dhe Mbretëria e Bashkuar mbeten të vetmet fuqi bërthamore në Evropë me aftësi të plota për projeksion force, duke luajtur një rol kyç në parandalimin strategjik.
Paralajmërimet e NATO, përfshirë ato të sekretarit të përgjithshëm Mark Rutte, se Rusia mund të përbëjë një kërcënim real ushtarak brenda disa viteve, kanë shtuar urgjencën për veprim.
Megjithatë, përpjekjet për një mbrojtje të përbashkët evropiane hasin në vështirësi për shkak të interesave të ndryshme kombëtare dhe ritmit të ngadaltë të vendimmarrjes në nivel të Bashkimi Europian.
Ekspertët theksojnë se, për të paktën një dekadë, siguria e Evropës do të varet më shumë nga vendimet e këtyre katër shteteve sesa nga strukturat e përbashkëta evropiane, në një kohë kur kërcënimi rus dhe paqartësitë në marrëdhëniet transatlantike mbeten të larta.
