Në këto muaj, në parlamentin shqiptar janë futur për diskutim dhe miratim një sërë projektligjesh që kanë ndezur debat të gjerë publik. Në dukje, bëhet fjalë për ndryshime ligjore që lidhen me “barazinë gjinore” dhe “mosdiskriminimin”. Por, në thelb, shumë qytetarë shohin se këto ndryshime po e shtyjnë gjithnjë e më shumë vëmendjen e institucioneve shtetërore drejt çështjeve të komunitetit LGBT, ndërkohë që problemet e shumicës së shqiptarëve mbeten në hije.
Ky është një shqetësim i madh, sepse nuk bëhet fjalë vetëm për debate ideologjike. Bëhet fjalë për një çështje që prek ekzistencën tonë si shoqëri, si komb dhe si njerëzim: familjen.
Familja si themeli i kombit
Që nga lashtësia, çdo komb është ndërtuar mbi bazën e familjes. Familja është institucioni i parë, më i natyrshmi dhe më i forti që ka njohur njeriu. Përmes familjes, lind jeta, rriten fëmijët, përcillen vlerat dhe trashëgimia kulturore. Pa familje nuk ka vazhdimësi, nuk ka shoqëri, nuk ka komb.
Shqiptarët e dinë mirë këtë. Në kohë pushtimesh, kur shteti mungonte, ishte familja ajo që ruante gjuhën, zakonet dhe besën. Në kohë varfërie, ishte familja që mbante gjallë shpresën dhe përkrahjen. Në emigrim, është sërish familja që i mban shqiptarët të lidhur me rrënjët.
Prandaj çdo përpjekje për ta zbehur rolin e saj është një goditje direkte ndaj kombit.
Çfarë po ndodh në parlament
Në emër të “barazisë gjinore”, në ligjet e reja futen terma si “identitet gjinor”, “orientim seksual” dhe “shprehje gjinore”. Në pamje të parë, duket si një hap për t’i dhënë të drejta një grupi të caktuar. Por në thelb, këto ndryshime cenojnë përkufizimin e prindit, të nënës dhe të babait.
Nëse nënës dhe babait u hiqet dallimi i tyre natyror, çfarë mbetet nga familja? Nëse prindi nuk përkufizohet më mbi bazë të lidhjes biologjike, por mbi bazë të identiteteve të paqarta, atëherë çfarë ndodh me prejardhjen tonë? A nuk vihet kështu në pikëpyetje vetë vazhdimësia e kombit?
Ky nuk është një shqetësim i thjeshtë ideologjik. Është një shqetësim ekzistencial. Sepse nëse cënohet familja, cënohet ekzistenca njerëzore.
Pasojat e rrezikshme
Le të imagjinojmë për një çast një shoqëri ku familja nuk është më në qendër. Çfarë do të ndodhte?
- Fëmijët do të humbisnin figurën e qartë të nënës dhe babait, që janë shembujt e parë të dashurisë dhe sakrificës.
- Shoqëria do të humbiste lidhjen mes brezave, sepse prindi nuk do të shihej më si hallkë natyrore e origjinës.
- Kombi do të humbiste vazhdimësinë, sepse çdo brez do të rritej pa rrënjë, pa një themel të fortë.
E gjitha kjo sjell pasiguri, paqartësi dhe ndarje të thella në shoqëri. Dhe një shoqëri e tillë është shumë më e brishtë përballë krizave të mëdha.
Pse ky shqetësim është i përbashkët
Shqetësimi nuk është vetëm i imi, as vetëm i shqiptarëve. Ky është një shqetësim universal. Çdo komb e di se nëse prish familjen, prish edhe vetë ekzistencën e tij. Pa familje nuk ka popull, nuk ka shtet, nuk ka kulturë.
Njerëzimi i tërë e ka origjinën tek prindi, tek nëna dhe babai. Të cenosh këtë marrëdhënie është të vësh në pikëpyetje vetë ekzistencën e njeriut. Prandaj ky nuk është një debat thjesht shqiptar, por një debat botëror.
Thirrje për reflektim
Sot, më shumë se kurrë, parlamenti ynë duhet të tregojë maturi dhe përgjegjësi. Deputetët nuk duhet të harrojnë se janë aty për të përfaqësuar popullin shqiptar, hallet dhe nevojat e tij reale: ekonominë, arsimin, shëndetësinë, punësimin. Nuk janë aty për të imponuar modele që nuk përputhen me realitetin e shumicës.
Unë dhe shumë të tjerë themi qartë: Mos e prekni familjen! Ajo është e shenjtë. Ajo është origjina e gjithçkaje që kemi. Ajo është garancia jonë për të ardhmen.
Pa familje, nuk ka komb. Pa familje, nuk ka shoqëri. Pa familje, nuk ka njerëzim.
Përfundim
Ky artikull nuk është thirrje kundër askujt, por është një thirrje për të mbrojtur atë që na bashkon të gjithëve: familjen. Deputetët duhet ta kuptojnë se, përpara çdo axhende tjetër, përpara çdo presioni apo mode të importuar, ata kanë një detyrë: të ruajnë themelet e kombit shqiptar.
Nëse nuk mbrojmë familjen sot, nesër do të jetë tepër vonë. Sepse një komb pa familje është një komb pa të ardhme. Dhe një njerëzim pa familje është një njerëzim që i ka prerë vetes rrënjët.
