Konfrontimi brenda qeverisë izraelite ka marrë përmasa serioze gjatë një mbledhjeje të tensionuar të Këshillit të Sigurisë Kombëtare. Kryeministri Benjamin Netanyahu vendosi t’i mohojë kreut të Forcave të Mbrojtjes së Izraelit, Gjenerali Eyal Zamir, të drejtën për të votuar mbi propozimin ushtarak alternativ që ai kishte prezantuar.
**Cila është arka e grindjes?**
Netanyahu insistonte për një ofensivë ushtarake të plotë për pushtimin e Gazës, të qëllimtar për të shpartalluar Hamasin dhe për të thyer rezistencën. Zamir kundërshtoi këtë qasje – duke argumentuar se një pushtim i plotë do të exposonte ushtarët, do të rrezikonte jetën e pengjeve izraelite dhe mund të zgjaste konfliktin për vite me radhë në formë luftërash gerilase.
Si alternativë, ai propozoi një strategji të “bllokimit dhe shkërmoqjes graduale” – e ndërtuar për të dobësuar Hamasin pa ekspozuar ushtrinë në një operacion të thellë urban, dhe pa rrezikuar të mbijetuarit e fshehën pengjeve.
**Si arriti kolapsi institucional?**
Takimi i Këshillit të Sigurisë zgjati për orë të tëra dhe u mbush me tensione të ashpra: ministrat pro-Netanyahu akuzuan kreun e ushtrisë për “mendim të kufizuar” dhe “defetizëm”, ndërsa i vetmi që mund “të kishte guximin të mos pajtohej”, Sipërmarrësi Itamar Ben-Gvir, e quajti veprimin e Zamir si diçka që gulmon drejt një puçi ushtarak.
Në kulmin e debatit, Netanyahu e anuloi plotësisht procesin votues, duke thënë pak a shumë: “Nuk do të diskutojmë, nuk është në axhendë – merrni atë që ju është dhënë si urdhër.”
**Kombinimi i krizës ekonomiko-humanitare**
Rift-i mes qeverisë dhe ushtrisë erdhi në një kohë kur Izraeli përballet me akuze ndërkombëtare për situatën humanitare në Gaza dhe numrin e lartë të civilëve të vrarë. Lista e figurave të hapura, përfshirë ish-komandantë ushtarakë, po kërkonin një armëpushim të menjëhershëm – por Kryeministri po mbante qëndrim të palëkundur: luftë deri në fund.
**Në përfundim**
Refuzimi i propozimit ushtarak nga ana e Netanyahu nuk është thjesht një mosmarrëveshje strategjike – është një ndarje ideologjike që përplaset me strukturën e qeverisjes ushtarake kundër supozimeve civile. Ky konflikt nuk minon vetëm aksionin ushtarak, por edhe besueshmërinë midis institucioneve dhe rrismë të besimit në zemër të izraelianëve – një tension që mund ta braktisë vendin drejt krizës institucionale.
—
