Në kulmin e një atmosfere politike të tensionuar dhe pas një vale zgjedhjesh që lanë shumë të pakënaqur në radhët e opozitës, kreu i Partisë Mundësia, Agron Shehaj, shpesh i konsideruar si “delfini” i Sali Berishës, ka hedhur gurin që po trondit themelet e Partisë Demokratike. Në një deklaratë të fshehur pas gjuhës së butë, por me synime të qarta, Shehaj kërkon një “kandidat jo politik” për Bashkinë e Tiranës, një formulim që, sipas burimeve brenda PD-së, nënkupton në mënyrë të heshtur veten e tij ose ndonjë besnik të tij. Por ky propozim i ambalazhuar si “bashkim opozitar” është lexuar nga shumë si një ultimatum i heshtur ndaj Berishës: ose më jepni Tiranën, ose do garoj jashtë jush dhe do ua marr elektoratin me rrymat e mia të reja. Mirëpo kryedemokrati Sali Berisha nuk ka qëndruar në heshtje. Ai e ka pranuar në parim idenë për një kandidat të përbashkët të opozitës, por ka refuzuar idenë e një kandidati “jo politik”, duke e quajtur një qasje naive në kushtet kur Tirana duhet “çmontuar nga batërdia e narkoshtetit”.
Ndërkohë, Adriatik Alimadhi, kreu i Ballit Kombëtar dhe aleat tradicional i PD-së, ka shpërthyer në akuza të ashpra, duke e quajtur këtë një “lojë të vjetër të Partisë Demokratike për të krijuar parti të vogla kukulla” dhe duke aluduar për pazare. Madje ai aludon se Shehaj është “projekti i fshehtë i PD-së” dhe e etiketon me ironi si drejtues i “Partisë Mutësia”. Por intriga thellohet edhe më shumë nga fakti se rinumërimi i votave në Tiranë është ende në proces, dhe mandati i fundit i deputetit që PD pretendon, i është marrë pikërisht nga Shehaj. Tani, lufta mes demokratëve të vjetër, teknokratëve të rinj dhe të zhgënjyerve politikë është në prag të shpërthimit, ku secili kërkon fronin e Tiranës si shpërblim për “qetësinë” në kampin opozitar. Shehaj, me financime të majme dhe rrjetëzim në rritje, duket se nuk është më thjesht një “delfin” i Berishës, por një rival real, që synon të marrë fronin duke imponuar kushte. Megjithatë nëse ky pazar do mbyllet brenda mureve të PD-së apo do shpërthejë në një tjetër ndarje spektakolare, mbetet për t’u parë. Një gjë është e qartë: lufta për Bashkinë e Tiranës nuk ka të bëjë më vetëm me qytetin, por me drejtimin e gjithë opozitës shqiptare.
