Mbasi u pa të shkëmbente ca puthje të zjarrta në prani të publikut të gjerë, dhe mbasi vuri në dispozicion të “gjatoshit tonë” trupin e saj, kryeministrja Meloni ia doli të merrte prej tij një deklaratë me shkrim, sipas së cilës, në Shqipërinë e vogël prej 28 mijë kilometrash katrorë, do të krijohej një kamp i madh për vendosjen e disa mijëra emigrantëve afrikanë, të cilët janë bërë të mërzitshëm për popullin e saj. Atë veprim ajo e kreu lehtësisht dhe tepër e kënaqur që i kishte shërbyer atdheut të vet, sipas parimit të poetit dhe heroit hungarez Sandër Petëf, që kishte thënë: “Për dashuri jap jetën dhe për atdhe jap dashurinë”!
Benito Musolini (Duçja i Fashizmit), kishte planifikuar që të sillte në Shqipëri e t’i vendoste në Fushën e Myzeqesë rreth tre milion italianë. Por, për shkak të luftës dhe të rënies së tij, ai nuk arriti ta realizonte atë ëndërr.
Mirëpo, diçka të atillë ia doli ta bëjë në kohën tonë, për të mirën e Italisë, pasardhësja e denjë e tij, Xheorxhia Meloni, me ndihmën e Edi Ramës, kryeministrit tonë pa atdhe e me ide konfuze, internacionaliste dhe kozmopolite.
Mbasi u pa të shkëmbente ca puthje të zjarrta në prani të publikut të gjerë, dhe mbasi vuri në dispozicion të “gjatoshit tonë” trupin e saj, kryeministrja Meloni ia doli të merte prej tij një deklaratë me shkrim, sipas së cilës, në Shqipërinë e vogël prej 28 mijë kilometrash katrorë, do të krijohej një kamp i madh për vendosjen e disa mijëra emigrantëve afrikanë, të cilët janë bërë të mërzitshëm për popullin e saj. Atë veprim ajo e kreu lehtësisht dhe tepër e kënaqur që i kishte shërbyer atdheut të vet, sipas parimit të poetit dhe heroit hungarez Sandër Petëf, që kishte thënë: “Për dashuri jap jetën dhe për atdhe jap dashurinë”!
Nuk dimë përse pati disa reagime e kundërshtime nga opozita italiane, për këtë veprim të zonjës Meloni. Por, opozita shqiptare nuk bëzajti fare. Madje e mirëpriti këtë marrëveshje nga e cila nuk fiton asgjë Shqipëria, përveç disa pasojave të paparashikuara, shumë të dëmshme. Të gjitha “copëzat e opozitës” e mbështetën njëzëri “kundërshtarin politik”, Edi Ramën!
Kësisoj, ajo që u duk si një lojë kalamajsh, me fatin e popullit tonë, tanimë është bërë një realitet i pakthyeshëm. Më 1 shtator 2024, do të zbarkojnë në tokën shqiptare dhe do të vendosen në kapanonet e ndërtuara për ta, pranë qytetit të Lezhës, në Gjadër, kontigjenti i parë prej tremijë zezakësh, shifër kjo që do të përsëritet çdo muaj! Nuk dihet se cili do të jetë fundi i këtij “emigracioni”. Është thënë vetëm se këta emigrantë do të presin miratimin e kërkesës së tyre për azil. Dhe pasi ta sigurojnë atë, a do të kërkojnë zbatimin e të gjitha konventave për të drejtat e njeriut, si qytetarë të Shqipërisë?! Ka shumë paqartësi në lidhje me regjimin e tyre të tanishëm e të mëvonshëm, lëvizja nëpër qytete, pjesëmarja në veprimtari, etj.
Sapër fillim, Policia Italiane u ka bërë disa paralajmërime atyre, si: “mos dilni lakuriq”, “mos ngacmoni dhe mos flirtoni me femrat shqiptare”, etj… Pra, është formuluar një “rregullore”, por që ka mundësi të përfundojë në nevojtore.
Siç dihet, këta emigrantë afrikanë, prej vitesh pa gra, nuk do të punojnë. Por, do të hanë e do të pinë dhe do të shullohen në diell. Dhe natyrshëm mendja mund t’ju vejë për gjithçka… edhe për “gjëra të ndaluara”. Kështu që Policia dhe qytetarët shqiptarë do të kenë shumë probleme me ata. Pak kohë më parë, në Angli, disa emigrantë të tillë, morën peng një numër qytetarësh dhe pastaj kërkonin para për lirimin e tyre! Kjo është më e pakta që mund të bëjnë ata njerëz të uritur për çdo gjë. Nuk mund të pritet asgjë e mirë nga këta afrikanë, që kanë zëvendësuar njerëzit tanë të larguar! Këtë, sigurisht Edi Rama e ka parashikuar. Dhe këtë e ka realizuar e tejkaluar. Kjo është Shqipëria që ai ka dashur!
