Marrëveshja e re e gazit ka shkaktuar debate të forta politike, pasi është cilësuar nga kritikët si një kontratë afatgjatë që nuk sjell investim të drejtpërdrejtë amerikan në Shqipëri, por krijon varësi nga ndërmjetës grekë në sektorin energjetik.
Sipas akuzave të ngritura, qeveria shqiptare po e paraqet marrëveshjen si një sukses me mbështetje amerikane, ndërkohë që në praktikë bëhet fjalë për blerje gazi përmes kompanisë Atlantic-See LNG Trade, një ndërmarrje e përbashkët ku AKTOR Group zotëron 60% dhe kompania shtetërore greke DEPA Commercial 40%.
Kritikët pretendojnë se Shqipëria nuk do të blejë gaz direkt nga prodhuesit amerikanë, por përmes kësaj kompanie ndërmjetëse, çka sipas tyre do të rrisë kostot dhe do t’i japë palës greke një rol dominues në furnizimin energjetik të vendit.
Në qendër të kritikave është edhe roli i Belinda Ballukut, e cila akuzohet se ka qenë një nga figurat kryesore në negociimin e marrëveshjeve të mëparshme që çuan drejt këtij modeli furnizimi. Sipas kundërshtarëve të qeverisë, kjo marrëveshje nuk është projekt investimi, por kontratë blerjeje që mund t’i kushtojë Shqipërisë miliarda dollarë gjatë 20 viteve të ardhshme.
Një tjetër pikë e ngritur është anashkalimi i gazsjellësit TAP, i cili kalon në territorin shqiptar dhe mund të shërbente si burim më i drejtpërdrejtë furnizimi. Sipas kritikëve, zgjedhja për të marrë gaz përmes terminaleve greke e fut vendin në një varësi të re energjetike dhe politike nga Athina.
Marrëveshja lidhet me furnizimin përmes terminalit të Alexandroupolis dhe Korridorit Vertikal, duke e vendosur Greqinë në pozicion kyç për shpërndarjen e gazit në Ballkan. Kjo, sipas kundërshtarëve, krijon një monopol të ri rajonal ku Shqipëria mbetet blerëse fundore, pa kontroll të drejtpërdrejtë mbi çmimin dhe kushtet.
Në analizë përmendet edhe historiku i kompanisë AKTOR në Shqipëri, veçanërisht projekti i autostradës Tiranë-Elbasan, i shoqëruar me rritje kostosh, vonesa dhe arbitrazh ndërkombëtar. Për këtë arsye, përfshirja e saj në sektorin energjetik shihet me dyshim.
Kritikët paralajmërojnë se një kontratë 20-vjeçare në tregun e gazit mund ta lidhë Shqipërinë me çmime më të larta se tregu, sidomos nëse pas vitit 2027 rritet oferta globale e LNG-së dhe çmimet bien.
Në përfundim, marrëveshja po shihet nga opozita si një nga vendimet më të rëndësishme dhe më të diskutueshme të politikës energjetike shqiptare, me pasoja të mundshme afatgjata për ekonominë, sigurinë energjetike dhe sovranitetin vendimmarrës të vendit.
