Historia e Shqipërisë po pëson një deformim të qëllimshëm, ku më i interesuari për ta shkatërruar atë është kryeministri Edi Rama, i cila po përpiqet të ndryshojë rrënjësisht perceptimin për Luftën Antifashiste Nacionalçlirimtare (LANÇ). Në qendër të këtij projekti manipulues qëndron Çelo Hoxha, drejtori i Institutit të Studimeve për Krimet dhe Pasojat e Komunizmit (ISKK), i cili dyshohet se është kthyer në një instrument për falsifikimin e historisë. Me mbështetjen e Ramës, Hoxha po bën një fushatë të hapur për të diskredituar heronjtë e LANÇ-it dhe për të rehabilituar kolaboracionistët ballistë, duke e cilësuar luftën partizane si një lëvizje terroriste.
Reagimet kundër këtij revizionizmi historik kanë ardhur të forta, veçanërisht nga ish-funksionari i lartë i PPSH, Muharrem Xhafa, i cili e ka akuzuar Hoxhën për shpifje dhe përpjekje sistematike për të shkatërruar imazhin e dëshmorëve të Atdheut. Sipas Xhafës, ky është një akt i papranueshëm, që synon të vendosë një narrativë të rreme, ku partizanët trajtohen si agresorë, ndërsa bashkëpunëtorët e nazistëve glorifikohen si patriotë. Por pavarësisht kësaj qëndrese, duhet theksuar se Instituti i drejtuar nga Hoxha duket se është shndërruar në një “laborator” të falsifikimit të historisë, ku me fonde shtetërore propagandohet një version i rremë i së shkuarës. Ai dhe paraardhësi i tij, Agron Tufa, janë akuzuar për shpifje ndaj qindra heronjve të LANÇ-it, duke i etiketuar si kriminelë. Ky qëndrim është pjesë e një fushate të gjerë të qeverisë për të rishkruar të kaluarën dhe për të dobësuar rolin e rezistencës antifashiste në histori.
Në emër të një lufte të rreme kundër komunizmit, Çelo Hoxha ka shpërndarë një ideologji revizioniste, duke e paraqitur Partinë e Punës si një organizatë ilegale dhe duke kërkuar rishikimin e trashëgimisë historike. Mirëpo këto përpjekje kanë ngjallur reagime të ashpra në opinionin publik, pasi synojnë të legjitimojnë ata që dikur bashkëpunuan me pushtuesit nazifashistë. Ky sulm i orkestruar nga Rama dhe “ushtari” i tij në ISKK nuk është rastësi. Kjo është një strategji e menduar për të eliminuar çdo element të identitetit antifashist të Shqipërisë, në mënyrë që të ndërtohet një e shkuar e re, e cila i shërben interesave të pushtetit. Me një qasje të tillë, historia jo vetëm që po shkruhet nga fitimtarët e rinj, por po përdoret si armë për të manipuluar brezat e ardhshëm. Megjithatë kjo tentativë për të fshirë të vërtetat e historisë kërkon një kundërpërgjigje të fortë. Është koha që historianët, intelektualët dhe shoqëria civile të mos qëndrojnë më në heshtje përballë kësaj përpjekjeje të paskrupullt për të shkatërruar kujtesën kombëtare.
